Storczyki

Zdjęcie z opisem najlepszych odmian actinidia kolomikta dla domków w pobliżu Moskwy

Actinidia - popularna roślina w strefie subtropikalnej, należy do rodzaju winorośli krzewów. Actinidia Kolomikta i jej odmiany na przedmieścia, których zdjęcia przedstawiono w artykule, znane są ze smacznych owoców. Wiele odmian nadaje się nawet do surowego rosyjskiego klimatu, a ich cechy zostaną opisane poniżej.

Charakterystyczne cechy Actinidia Colomicta

Dzięki pracy hodowców tak dziwna roślina jak actinidia colomicta jest z powodzeniem uprawiana i owocuje nawet w regionach Federacji Rosyjskiej. Ten gatunek jest odporny na mróz, odporny na trudne warunki naszej strefy klimatycznej i dość bezpretensjonalny w utrzymaniu.

Zewnętrznie actinidia colomikta przypomina lianę z gałązkami skręcającymi się i dużymi liśćmi w kształcie serca. Paleta barw liści nie jest stała i zmienia się wraz z porami roku. Kwitnienie aktinidii rozpoczyna się w połowie maja i może trwać przez kilka tygodni, kwiaty o nieregularnym kształcie, mają przyjemny zapach. Owoce rosną od sierpnia, ale często ta faza jest opóźniona do października.

Owoce aktynidii zawierają całą gamę witamin i składników odżywczych:

  • witaminy C, P, grupa B;
  • kwasy cytrynowy, jabłkowy, szczawiowy;
  • glukoza;
  • polifenole;
  • substancje biologicznie czynne.

Actinidia Kolomikta jest mistrzem zawartości witaminy C, pozostawiając po sobie cytrynę i czarną porzeczkę.

Jako puste miejsca na zimę wiele gospodyń domowych ociera owoce cukrem lub je suszy. Jednak przy stosowaniu należy wziąć pod uwagę fakt, że jagody mają silne działanie przeczyszczające i dozują ich stosowanie.

Actinidia kolomikta odnosi się do roślin dwupiennych, istnieją typy męskie i żeńskie. Podczas sadzenia na działce ogrodowej konieczne jest umieszczenie męskich i żeńskich roślin w pobliżu, aby plon był pełny. Propagowane przez sadzonki, które najlepiej sadzić na ziemi wiosną.

Najlepsze odmiany Actinidia kolomikta dla regionu Moskwy

Warunki klimatyczne regionu moskiewskiego są dość surowe. Tutaj są przymrozki wiosną i zimą oraz suche letnie dni. Optymalny obszar uprawy actinidia kolomikta - południowe regiony, ale z pomocą hodowców, niektóre odmiany roślin tropikalnych nadają się do uprawy na przedmieściach, przedstawione zdjęcia każdego z nich pomogą określić ogrodników należących do określonej odmiany.

Najbardziej polecane odmiany actinidia kolomikta do uprawy w regionie moskiewskim:

  • Dr Shimanovsky;
  • Adam;
  • Wrzesień;
  • Vitacola;
  • Gourmand.

Actinidia Colomicta Dr. Shimanovsky jest rodzajem rośliny o małych owalnych jagodach, które dojrzewają w sierpniu. Ta odmiana jest najlepiej sadzona w słonecznym miejscu, ale nie pod bezpośrednim palącym promieniowaniem, obecność jasnego odcienia jest obowiązkowa. Jagody mają wyraźny aromat jabłkowy z ananasem.

Actinidia Colomikta Adam - odmiana dekoracyjna o niezwykle kolorowych liściach, która kwitnie na zielono, zmienia kolor na biały pod koniec wiosny i jesienią staje się różowa, nasycenie kolorów stale rośnie. Ta odmiana uwielbia słoneczne, nisko kręte miejsca, idealne do celów dekoracyjnych przy tworzeniu żywopłotów, altan, łuków, balkonów i loggii. Adam jest mężczyzną typu actinidia colomicta. Podczas kwitnienia pokryta jest małymi białymi kwiatostanami, emitującymi przyjemny aromat, podobny do zapachu cytryny. Bardzo szybko rośnie odmiana, osiągając wysokość czterech metrów.

Actinidia Kolomikta September - odmiana odporna na mróz, która wytrzymuje temperatury nawet 40 C. Charakteryzuje się wysoką wydajnością, zielonkawożółte owoce mają przyjemny smak. Do zapylania zaleca się sadzenie w pobliżu aktynidii odmiany Adam. Roślina skrada się po ziemi lub wieje wokół drzew, instaluje podpory.

Actinidia Colomikta Vitacol - odmiana ma duże podłużne owoce, zebrane w pędzel z dwóch lub trzech jagód. Vitakola zaczyna dojrzewać stopniowo do połowy sierpnia. Pozostawia nieodłączny kolor dekoracyjny w odcieniach bieli i zieleni lub różu. Roślina zaczyna przynosić owoce w trzecim roku po posadzeniu w otwartym terenie, odnosi się do typu żeńskiego, rośnie do wysokości trzech do czterech metrów.

Actinidia Colomikta Gourmand różne duże jagody. Cylindryczny owoc ma jasnozielony kolor z białymi paskami o bogatym smaku ananasa. Czas dojrzewania przypada na sierpień-wrzesień.

Funkcje opieki Actinidia Colomikta

Charakterystyczną cechą actinidia colomikta jest jej odporność na mróz, ale aby zapewnić bezpieczne zimowanie, konieczne jest dodatkowe pokrycie rośliny późną jesienią. Biorąc pod uwagę zamiłowanie do kultury dla rozgałęzień, powinno być ono zaopatrzone w dodatkowe podpory.

Najlepiej jest wybrać glebę zmieszaną z gliną lub piaskiem, aby była luźna i szybko zwilżona. Posadzone aktynowce zalecane na początku maja, między roślinami, aby zaobserwować odległość co najmniej dwóch metrów. Warstwa wierzchnia powinna być wzbogacona w próchnicę lub zgniły nawóz organiczny. Dla dobrej płodności konieczne jest regularne żywienie kultury związkami zawierającymi azot.

Konieczne jest zorganizowanie nawadniania actinidia colomikta w sposób powietrzny wieczorem, w upalne dni konieczne jest dodatkowe zwilżenie gleby wokół rośliny. Rozluźnienie często przy późniejszym mulczowaniu obszaru łodygi.

Kłącza aktynidii są dobrze rozwinięte i położone płytko pod ziemią. Fakt ten należy wziąć pod uwagę podczas rozluźniania gleby, aby nie uszkodzić korzeni.

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe zalecenia, każdy ogrodnik może uprawiać Actinidię Kolomikta na swojej działce, wybierając ze zdjęcia jedną z zalecanych odmian dla regionu Moskwy.

http://glav-dacha.ru/foto-s-opisaniem-sortov-aktinidii-kolomikta/

Najpopularniejsze odmiany i rodzaje aktynidii ✔

Wspaniałe aktynidy, kobiety Dalekiego Wschodu, uprawiane przez wiele lat w całej Rosji. Przyciągają miłośników ogrodu nie tylko swoim ozdobnym wdziękiem, ale także żniwem leczniczych i smacznych jagód. Liana wieloletnia krzew należy do rodzaju Aktinidium, ponieważ kultura ta jest uprawiana od połowy XIX wieku.

Opis i cechy botaniczne

Dekoracyjność drzewa winorośli (czasami średnica pnia osiąga 6 cm) wynika z jego luksusowej palety kolorów, zmieniającej się wiosną, latem i jesienią.

Na początku wiosennych pędów pojawiają się jasne złote liście, które zmieniają kolor na zielony w procesie wzrostu, a tuż przed kwitnieniem, końce liści stają się białe. W tej metamorfozie kolor się nie kończy. Po kwitnieniu stopniowo zmieniają kolor na różowy i zmieniają się w szkarłat. Nadchodząca jesień doda kolorów, a pnącze zadziwi intensywnością odcieni: różowego, żółtego, fioletowego. Im bardziej nasłonecznione miejsce wybrane dla rośliny, tym jaśniejszy jest wybuch kolorów.

Cienkie, podłużne, owalne liście są przymocowane do pnia ogonkami, czasem sięgającymi 5-7 centymetrów. Liście rosną czasem do 10-13 cm.

Kwitnie aktinidia średniej wielkości białe lub różowo pachnące kwiaty przez trzy tygodnie. Montowane są w kompaktowych szczotkach.

Roślina poniżej 5 lat nie kwitnie - winorośl nabiera rozpędu. Ale w szóstym roku podziękuje ogrodnikowi w całości. Kręcone gałęzie, wspinające się na dużą wysokość, zostaną pokryte delikatnymi kwiatami, pięknie ułożonymi na całej długości. Jednak owocowanie rozpocznie się dopiero w 10. roku życia.

Owoce aktynidii są małe, jasnozielone z podłużnymi paskami, w kształcie elipsy. Największe rosną do 3 centymetrów długości. Soczyste, słodkie, aromatyczne jagody są pełne nasion. Zbiory są gotowe pod koniec sierpnia - do połowy września.

Wśród miłośników kultury istnieją kontrowersje dotyczące tego, czy aktynidia jest samowystarczalna. Niektórzy twierdzą, że nie ma takiej odmiany całkowicie, a roślina powinna być sadzona w tempie dwóch samców dla 5-6 samic. Jednak to stwierdzenie nie jest prawdziwe.

Istnieją rodzaje aktynidii, które nie potrzebują zapylaczy.

Odmiany i rodzaje

Kolomikta

Najbardziej mrozoodporna odmiana, ukochana w centralnej Rosji. Nie boi się mrozów do minus 45 stopni! Liana nie rośnie więcej niż 5 metrów. Czuje się komfortowo na wsparciu.

Ta odmiana obejmuje zapylanie przez męską roślinę. 8-10 żeńskich roślin jest obsadzonych jednym samcem. Uprawa da roślinę w wieku 10 lat. Z jedną lianą można uzyskać około pięciu kilogramów jagód. Owoce są wyjątkowo smaczne i zdrowe.

Odmiana nie wymaga okresowego transferu do nowej lokalizacji. Aktywny wzrost i owocowanie trwa prawie 50 lat.

Actinidia colomict rozmnaża się na trzy sposoby:

  1. sadzonki - (10–15 cm długości, z usuniętymi dolnymi liśćmi, sadzone pod kątem w mokrą mieszankę piasku z torfem, miejsce powinno być w cieniu), współczynnik przeżycia wynosi około 50%;
  2. warstwowanie - (zdrowe pędy schylają się do ziemi i posypane glebą, w następnym roku można je rozdzielić i przenieść do nowego miejsca);
  3. nasiona - (gotowe nasiona, po dwóch miesiącach ekspozycji na zimno, mogą być wysiewane. Będą kiełkować w skrzynkach w temperaturze pokojowej, po czym zostaną przeniesione do powietrza, ale mogą być przesadzone do gleby dopiero w następnym sezonie).

Widok Argut

Actinidia tego gatunku znacznie różni się od Colamicta. Gatunek ma kilka odmian. Potężna liana zadowoli zbiory małych słodkich owoców kiwi, ale dekoracyjny wygląd gatunku jest znacznie skromniejszy.

Ta trwała roślina (żyje około 80 lat) dorasta do ogromnych rozmiarów i zaczyna przynosić owoce od 5 roku życia.

Issai

Odmiana samowystarczalna. Inne aktynowce można również zapylać, na przykład Pineapple, Wakey i inne. Sama nazwa odmiany mówi o jej japońskim pochodzeniu. Owoce Issai średniej wielkości - do 4 cm, bardzo przyjemny słodko-kwaśny smak.

Ogrodnicy uwielbiają tę odmianę dla dobrego współczynnika przeżycia i wyglądu rośliny w pierwszym lub drugim roku. Liana nie rośnie do dużych rozmiarów, najczęściej nie przekracza 3 metrów długości.

Zimotrwalosc do -25 stopni C. Latem cierpi z powodu suszy, a zarazem z bliskiej wody gruntowej. Spowoduje to gnicie korzeni.

Ananas

Zimotrwały wspinacz do 10 metrów, daje bogate zbiory i jest uważany przez ogrodników za jednego z najlepszych w tej formie (Argut). Rośnie równie dobrze i owocuje zarówno w słońcu, jak iw półcieniu.

W okresie owocowania wchodzi 3 lub 4 lata. Owoce są średniej wielkości (do 3 cm), ale ich smak ananasa przyćmiewa wszystko. Roślina jest kobieca i wymaga zapylania. Gleba jest odpowiednia tylko luźna, bez alkaliów i wód gruntowych. Wymaga podlewania i nawożenia. Trudno jest znieść suszę, cierpią na tym przyszłe zbiory, a także zimowanie rośliny.

Pielęgnuj odmianę, podobnie jak wszystkie aktynidy, sadzonki, warstwy i nasiona. W drugim roku winorośl będzie potrzebować wsparcia. Ponieważ roślina jest bardzo dekoracyjna, można ją sadzić w pobliżu ściany domu. Nie ma korzeni powietrznych - możesz się martwić o bezpieczeństwo tynku.

Fioletowy

Piękne jasne czerwone owoce (do 5 cm wielkości) wyglądają spektakularnie na tle ciemnozielonych podłużnych liści. Dobry krzew i okres kwitnienia. Poza pięknem, klasa różni się doskonałym smakiem. Dojrzewanie następuje pod koniec września - później.

Spośród wszystkich aktynidii, które rosną w strefie środkowej, ta jest najmniej odporna na mróz. Roślina jest kobieca, dlatego osobnik męski tego samego gatunku (Argut) wymaga w pobliżu. Sadzenie sadzonki najlepiej wykonywać w pobliżu każdego podparcia - ogrodzenia lub kraty, słupka, specjalnego płotu.

Idealnym miejscem do lądowania jest słoneczny, nie dmuchany róg. Gleba powinna być mokra, ale bez zastoju wody. Fiolet produkuje rafinowany dżem, ale jagoda przyniesie największe korzyści w postaci świeżej lub mrożonej.

Jumbo

Włoscy naukowcy, hodowcy stworzyli odmianę z dużymi owocami (około 6 cm) w kolorze jasnozielonym. Zazwyczaj liana, osiągająca 8 metrów długości, zaczyna owocować w trzecim roku wielkiego smaku słodkimi jagodami. Ponadto ta szczególna odmiana jest dobrze zachowana po zbiorach (we wrześniu).

Odporny na mróz, wytrzymuje mróz około -30 stopni, nie wymaga schronienia. Odmiana żeńska. Wymaga zapylenia. W przypadku pięciu winorośli jedna jest wystarczająca - mężczyzna.

W okresie kwitnienia wydziela delikatny aromat. Co najlepsze, odmiana rośnie na słonecznym terenie bez przeciągów, wymaga wsparcia, w przeciwnym razie liana, która rośnie kilka metrów w ciągu sezonu, zmieni się w gąszcz na ziemi.

Daleki Wschód

Inny rodzaj aktynidii. Wszystkie bez wyjątku wyróżniają się potężnymi winoroślami. Rosnące w dzikiej naturze Sachalinu, Kurylów i Primorye, w lasach mieszanych i iglastych, osiągają gigantyczne rozmiary. Skręcając drzewa, nadal pełzają po ziemi w poszukiwaniu nowego podparcia drzew. Są dwupienne i dlatego muszą być zapylane przez samców.

Kwitną białe, różowe lub złote kwiaty. Owoce - zielony kolor - doskonały smak i wysokie właściwości lecznicze.

Piękny owoc kiwi, również aktynidia (chiński), stał się znany wszystkim mieszkańcom miasta. Nie wszyscy wiedzą, że przywieziono go do Nowej Zelandii z Chin dopiero w XX wieku! O ile od połowy XIX wieku znana jest różnorodność aktinidii.

W ogrodach rosyjskich doceniono przydatność owoców, dekoracyjność rośliny, łatwość pielęgnacji, a przede wszystkim właściwości lecznicze i pikantne desery jagodowe. Z roku na rok w szkółkach w całym kraju liczba sadzonek wzrasta ze względu na rosnące zapotrzebowanie na nie.

http://vsejagody.ru/sadovye/aktinidiya-sorta

Actinidia colomikta: gdzie, kiedy i jak sadzić, jak dbać

Actinidia Kolomikta - roślina, która może być używana nie tylko jako element dekoracyjny do ogrodu, ale także jako owoc i jagoda. Nawet sam Michurin zauważył wysoką jakość owoców tej rośliny i zapowiedział, że bardzo prawdopodobne jest, że nadejdzie czas, kiedy Actinidia całkowicie zastąpi winogrona. Przede wszystkim zawdzięcza tak chwalebną odzież swojej wysokiej odporności na zimę i dobrej tolerancji dla naszego klimatu. W tym artykule można znaleźć potrzebne informacje na temat tej rośliny, zasad sadzenia i dbania o nią.

Opis i zimotrwalosc

Rodzaj tej rośliny można najlepiej opisać jako winorośl zdrewniała. Łodyga actinidii może mieć do 5 cm średnicy, wiele brązowych pędów ucieka z niej, gładkich w dotyku, ze wspinaczką lub prostymi gałęziami, zdolnych do wspinania się na wysokość 15 metrów. Na młodych pędach jest niewielka ilość soczewicy. W konfrontacji z przeszkodą pędy skręcają ją w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

Główną cechą liści tej rośliny jest ich stale zmieniający się kolor: początkowo mają odcień brązu, który z czasem zmienia kolor na zielony, tuż przed początkiem kwitnienia, końce liści stają się jasne w kolorze białym, a na końcu procesu zmieniają kolor na różowy, karmazynowy lub czerwony. Każdy liść znajduje się na ogonkach długości 3-7 cm, ma kształt elipsy lub jajka, liść jest raczej cienki, ma niewielką ilość włosów wzdłuż żył, dno jest gładkie.

Kwiaty mają przyjemny, delikatny aromat, najczęściej o białym zabarwieniu, aktynomorficzny, ułożony na cienkich łodygach, występują osobniki tej samej płci, obwisłe, czasem okazy biseksualne. Każdy kwiat zawiera pięć płatków i tyle płatków. Filiżanka kwiatu po wysuszeniu pozostaje z owocami. Roślina ta zaczyna kwitnąć od piątego roku życia, zazwyczaj okres aktywnego kwitnienia występuje w czerwcu i lipcu i trwa 20-25 dni.

Owoce - jagody o ciemnozielonym odcieniu, z dużą liczbą podłużnych pasków jeszcze bardziej ciemne, niż główny, kolor. Mają lekko wydłużony, eliptyczny kształt, czasami mogą być okrągłe. Jeśli wyrwiesz je w stanie dojrzałym, zaskoczą Cię swoją słodyczą, miękkością smaku i pikantnym aromatem. Wewnątrz każdej jagody znajduje się dość duża liczba małych nasion (do 90 sztuk) o ciemnobrązowym odcieniu. Okres owocowania rozpoczyna się w wieku dziewięciu lat.

Odmiany Actinidia Kolomikta

Roślina ta może być uprawiana przez ogrodnika na działce o dwóch głównych celach: jako uprawa owoców i jako jeden z elementów projektowania krajobrazu. Hodowcy przynieśli wiele różnych odmian tej drzewiastej liany, z małą listą najpopularniejszych odmian, które można zobaczyć poniżej.

  • „Wafel”. Po raz pierwszy został przyjęty w Moskwie VNIIR. Średnia wydajność na krzew osiąga 1 kilogram. Różni się w średnim okresie dojrzewania owoców, z których każdy ma wagę w zakresie 3-3,5 gi kształt owalny. Smaki owoców są oceniane przez degustatorów wyjątkowo pozytywnie;
  • „Czterdzieści”. Daje średniej wielkości krzaki. Okres dojrzewania jest średni. Różni się wyjątkowo wysoką odpornością zimową. Średnia waga owocu wynosi 2,5-3 g, smak jest bardzo słodki, jagody mają specyficzny zapach aktynowców. W środku jagody znajduje się rdzeń, który zajmuje do 1/3 całkowitej średnicy jagód;
  • „Królowa ogrodu”. Wyhodowany w Moskwie VNIIR. Różni się w początkowym okresie dojrzewania owoców, jest wysoce odporny na choroby i szkodniki, zimotrwalość jest średnia. Owoce mają cylindryczny kształt, ściśnięte z boków, oliwkowy odcień, mają słodko-kwaśny smak, aromat ma nuty ananasa. Średnia waga płodu - 3,4 g
  • „Smakosz”. Warunki dojrzewania są średnie. Odmiana została wpisana do rejestru państwowego w 1998 r. Owoce mają kształt cylindryczny, ściśnięte bocznie, skóra jest zielonkawa, bardzo cienka. Ma bardzo przyjemne właściwości organoleptyczne: zapach ananasa i bardzo słodki smak. Odporność na mrozy i choroby - średnia;
  • „Duże owoce”. Wczesne dojrzewanie. Główną cechą jest niezwykle szybki wzrost i wczesny początek owocowania. Średnia waga jagód wynosi 4,4 g. Owoce są cylindryczne, oliwkowe, o zapachu kiwi i słodko-kwaśnym smaku. Mają tendencję do rozbijania się, gdy są w pełni dojrzałe. Odnosi się do samowystarczalności;
  • „Dowódca”. Różni się umiarkowaną wyrazistością zimową i wysoką odpornością na szkodniki i choroby. Odnosi się do męskich gatunków zapylających, dlatego nie wytwarza owoców. Kwiaty w grupach po 1-3 w każdym. Na kwiatach nie ma jajników;
  • „Adam”. Inna forma męskiego zapylacza. Charakteryzuje się umiarkowaną mrozoodpornością i średnim wskaźnikiem odporności na choroby i szkodniki. Kwiaty są duże, białe, 3-5 w każdym kwiatostanie. Kwiaty bez jajników, każdy ma 5 płatków.

Aktynowce męskie i żeńskie: różnice

Natychmiast trzeba powiedzieć, że prawie wszystkie odmiany tej rośliny do normalnego owocowania i odpowiednich procesów kwitnienia wymagają sadzenia aktynidii obok siebie różnych płci lub gałęzi roślin o różnej płci na jednym krzaku. Czasami zdarza się, że twoje winorośle stabilnie kwitną co roku, ale jagody w czasie i po nie powstają. Najprawdopodobniej zjawisko to wynika z faktu, że aktynidy tylko jednej płci rosną na twojej stronie.

WIDEO: JAK WYRÓŻNIĆ KOBIETĘ ACTINIDII Z MĘŻCZYZNY Jak odróżnić żeńskie rośliny tego gatunku od męskich:

  • na roślinach męskich kwiaty najczęściej zbiera się w kwiatostanach po 3 sztuki każda;
  • pośrodku męskich kwiatów nie ma zarodków owoców;
  • dużą liczbę pręcików można znaleźć w męskim kwiacie;
  • w okresie kwitnienia pod rośliną męską można znaleźć wiele zwalonych kwiatów;
  • kwiaty na roślinach żeńskich często znajdują się na długich szypułkach;
  • w środku kwiatów żeńskich roślin decyduje wyraźny jajnik przyszłego płodu;
  • na kwiatach roślin żeńskich jest mniej pręcików i są one znacznie krótsze niż na roślinach męskich.

Jak wybrać sadzonki przy zakupie

Sadzonki tych roślin najlepiej kupować w wyspecjalizowanych sklepach, szkółkach lub ośrodkach hodowlanych, ponieważ kupując młode rośliny na naturalnych rynkach lub z rąk od sprzedawców, ryzykujesz, że nie kupisz pierwotnej odmiany, odmiany o niezadowalających właściwościach organoleptycznych, a może nawet że zamiast aktynowców zostaniesz sprzedany zupełnie innej roślinie.

Przede wszystkim, wybierając drzewko, zaleca się uważne zbadanie jego korzeni pod kątem uszkodzeń, zarówno mechanicznie stosowanych (ludzką ręką), jak i naturalnych (różne zmiany grzybicze, obszary wilgotne, odmrożenia itp.). Korzeń normalnej sadzonki aktynidii powinien być proporcjonalny do jej całkowitego rozmiaru proporcjonalny do pnia (to znaczy nie być ani cieńszy, ani grubszy).

Następnie należy zwrócić uwagę na stan pnia i liści. Jeśli zobaczysz na nich ślady oczywistych bolesnych objawów (białe, szare lub czarne plamy, dziury, ugryzienia itp.), Nie powinieneś dostać takiej sadzonki. Ponadto nie ma potrzeby kupowania drzewka, które było wyraźnie naciętym wierzchołkiem. Do sadzenia w glebie są odpowiednie sadzonki, które nie osiągnęły jeszcze wieku 4 lat.

Zasady lądowania

Ogólnie rzecz biorąc, sadzenie aktinidii nie różni się od sadzenia jakiegokolwiek innego krzewu owocowo-jagodowego, ale w związku z niektórymi biologicznymi cechami jego struktury istnieją aspekty, które należy wymienić osobno. Poniżej omówimy bardziej szczegółowo takie niuanse.

Optymalny czas

Najlepszym czasem na sadzenie aktinidii jest wiosna, ale sadzenie jesienią nie jest wykluczone, najlepiej 2-3 tygodnie przed pierwszymi przymrozkami. Jeśli zdecydujesz się posadzić aktynidię jesienią, konieczne będzie odpowiednie mulczowanie krzaków kompostem torfowym lub zgniłym.

Gdzie sadzić na stronie

Roślina ta raczej źle znosi wodę stojącą, więc nie należy sadzić jej w pobliżu rynn i miejsc gromadzenia wód gruntowych, ale jednocześnie sadzenie pod ścianą domu lub kamiennym ogrodzeniem pomoże jej lepiej radzić sobie w trudnych warunkach zimowych i zwiększyć szanse na udane przeniesienie tego okresu..

Roślina ta wykazuje najlepsze wskaźniki wzrostu i rozwoju półcienia, głównie ze względu na fakt, że w naturalnych warunkach rośnie głównie w rzadkich lasach. Otwarte przestrzenie i stała ekspozycja na bezpośrednie działanie promieni słonecznych niszcząco wpływa na tę roślinę.

Gleby o składzie zasadowym są do tego bardzo słabo przystosowane, ale jednocześnie są mało wymagające do zawartości nawozów mineralnych i organicznych w glebie i są dobrze ukorzenione oraz wykazują znaczące tempo wzrostu na glebach o niskiej zawartości azotu i fosforu. Niepożądane jest sadzenie tej rośliny w glebie o ciężkim, gliniastym składzie.

Krokowy proces lądowania

Przybliżony algorytm sadzenia jest następujący:

  1. Najpierw należy przygotować otwory do lądowania o wymiarach 50 x 50 cm, a odległość między krzewami powinna wynosić 1,5–2 m przy metodzie lądowania na krzakach i nie mniej niż 50 cm w pionie.
  2. Na dnie każdej studzienki kładzie się warstwę drenażową, pożądane jest, aby była to pęknięta cegła, skała skalna lub pokruszony kamień.
  3. Następnie do każdego otworu wprowadza się warstwę czarnoziemu, 10-12 kg próchnicy, 150-200 g superfosfatu i kilka szklanek popiołu.
  4. Warstwa nawozu posypana cienką warstwą gleby w celu ochrony młodych korzeni przed możliwymi oparzeniami chemicznymi.
  5. Następnie sadzonka jest umieszczana w otworze w taki sposób, że system korzeniowy jest w niej w pełni rozwinięty i stopniowo zaczyna ją pokropiać ziemią, zagęszczając ją.
  6. Następnie posadź krzew podlewany (1-1,5 wiadra wody) i mulcz wokół niego torfem, piaskiem lub opadłymi liśćmi.

WIDEO: JAK PRAWIDŁOWO PODAWAĆ ACTINIDIĘ

Jak dbać o aktynidię

Opieka nad aktinidiami nie wymaga od ogrodnika żadnych specjalnych umiejętności, ale nawet w tak prostym biznesie są pewne subtelności, które byłyby warte twojej uwagi.

Podlewanie

Te krzewy nie wymagają szczególnie aktywnego podlewania, ale w ekstremalnie suchej i gorącej pogodzie zaleca się je podlewać co najmniej raz w tygodniu w ilości 1 wiadra wody dla każdej rośliny. W przypadku suchego powietrza i długotrwałego braku deszczu zaleca się spryskiwanie roślin wodą z rozpylacza wieczorem.

Roślina ta, jak już wspomniano, jest niezwykle wrażliwa na nadmierne podmoknięcie, dlatego zaleca się sprawdzanie wilgotności gleby przed każdym planowanym nawadnianiem. Można to zrobić za pomocą prostego drążka: podnieś glebę w okręgu drzewa na głębokość 3-5 centymetrów i sprawdź, czy roślina potrzebuje dodatkowego nawodnienia.

Ściółkowanie

Aby lepiej zachować wilgoć, zmniejszyć częstotliwość nawadniania, a także zapewnić roślinom bardziej komfortowe warunki do zimowania, zaleca się mulczowanie pnia drzewa torfem, piaskiem lub zgniłym liściem. Co kilka miesięcy warstwa mulczu musi być aktualizowana i raz na sześć miesięcy całkowicie zmieniona.

Ściółkowanie pomaga również zachować więcej składników odżywczych podczas karmienia i zapobiega szybkiemu odparowywaniu wilgoci ze składników odżywczych w nadmiernie wysokich temperaturach.

Prop

Reliance jest jednym z bardzo przydatnych narzędzi, które będą Ci służyć szczególnie dobrze, jeśli będziesz uprawiał aktynidy w celu wyprodukowania owoców. Faktem jest, że na podporach winorośl ma możliwość niemal nieograniczonego wzrostu w górę, odpowiednio zwiększa się obszar prawdopodobnego pojawienia się jajników na roślinach, co z kolei prowadzi do wzrostu plonu.

W przypadku tych liszy najlepiej nadają się podpory o wysokości 2–2,5 metra, które w celu zwiększenia powierzchni użytkowej zaleca się wyginać z daszkiem pod odpowiednim kątem, na wysokości ludzkiego wzrostu. Tak więc, łodygi rośliny, gdy osiągną najwyższy punkt, nie przestaną rosnąć, ale zwiną się dalej wzdłuż podpory, ale już pod kątem do podpory pionowej.

Przycinanie

Przycinanie jest dość ważnym aspektem opieki nad tą rośliną, ponieważ stanowi ona przyszły wektor dla rozwoju całej liany i przyczynia się do zapewnienia bogatych i wysokiej jakości zbiorów. Należy zauważyć, że wiosenne przycinanie z jakiegoś powodu (aktynowce bardzo aktywnie „płaczą”, dzięki czemu mogą nawet umrzeć) jest niezwykle niepożądane. Najlepiej przycinać w okresie aktywnego kwitnienia lub późnej jesieni, po całkowitym ustąpieniu liści. Pierwszym krokiem jest usunięcie wszystkich cienkich, wysuszonych i słabych pędów. Ponadto zaleca się odcięcie wszystkich młodych pędów, które nie miały czasu na usztywnienie, ponieważ mogą one znacznie obniżyć jakość zimowania lian.

Przygotowania do zimy

Oprócz wspomnianego już przycinania i obowiązkowego mulczowania łodygi, zaleca się również usunięcie rośliny z podpory i umieszczenie jej pod polietylenową lub płócienną torbą. Jednak w przypadku, gdy zimy w twoim regionie nie różnią się pod względem ciężkości i są dość śnieżne, możesz się bez niego obejść.

VIDEO: OBEJMUJĄCY AKTYWIDĘ W ZIMIE Mamy więc nadzieję, że ten artykuł pomógł ci znaleźć odpowiedzi na wiele pytań dotyczących aktinidii w colomickt. Z miłością i szacunkiem traktuj wszystkie miejsca zamieszkania w swoim ogrodzie, uważnie monitoruj stan każdej rośliny, przestrzegaj wszystkich zaleceń dotyczących opieki nad nimi, a następnie ty i twoja rodzina na pewno otrzymacie hojną nagrodę w postaci obfitych zbiorów!

http://agronomu.com/bok/6569-aktinidiya-kolomikta-gde-kogda-i-kak-posadit-kak-uhazhivat.html

Actinidia

Actinidia (Actinidia) jest przedstawicielem drzewiastych liszy i części rodziny aktynidii. W naturze roślinę taką można znaleźć w Azji Południowo-Wschodniej, Himalajach i na Dalekim Wschodzie. Ten rodzaj obejmuje około 70 gatunków. Prawie każda osoba zna takie owoce jak pyszny anemon morski - to kiwi. Taka winorośl pochodziła z Chin, a jej owoce znaleziono w Europie dopiero w 1958 r. Nazwa tego winorośli pochodzi od greckiego słowa, które tłumaczy się jako „łucznik”. Do tej pory gatunki umiarkowane, które są związane z delikatnością aktynu, uprawia się w umiarkowanych szerokościach geograficznych, ale ich owoce są zwykle niezbyt duże i mniej kudłate w porównaniu z kiwi. Wśród gatunków uprawnych uprawianych przez ogrodników, actinidia colomicta jest liderem: ta aktynida ogrodowa jest wysoce odporna na mróz. Actinidia sharp (arguta) to największy gatunek tego rodzaju, wysokość takich winorośli może sięgać nawet 30 metrów.

Cechy aktynidii

Actinidia to winorośl liściasta, która jest rośliną wieloletnią. Blachy są solidne, w niektórych przypadkach są skórzaste, ale czasami są cienkie. Actinidia ma wysoki efekt dekoracyjny ze względu na barwne liście, ponieważ takie rośliny można zobaczyć dość rzadko na średnich szerokościach geograficznych. Pędy i łodygi takich winorośli wymagają wsparcia. W bliznach płytek liściowych znajdują się nerki. Kwiaty są przeważnie samotne, ale mogą to być również małe grupy po trzy, są zbierane w zatokach liściowych. Dość często białe aktywy występują w aktynidach, jednak u niektórych gatunków ich kolor jest żółty ze złotym odcieniem lub pomarańczowym. Kwiaty u większości gatunków są pozbawione smaku, ale u niektórych gatunków mają przyjemny zapach, na przykład aktynidia poligamiczna.

Jaka jest różnica między aktyniczkami a samcami

Ta dwupienna roślina ma zarówno męskie, jak i żeńskie okazy. Jaki rodzaj seksu w uprawianej przez ciebie aktynidii można dowiedzieć się, kiedy kwitnie po raz pierwszy, określić go według struktury jego kwiatów. Ale jaka jest różnica między okazami męskimi i żeńskimi? Kwiat męskiej rośliny ma dużą liczbę pręcików, ale jednocześnie nie ma słupka. W kwiatach żeńskiej rośliny w centralnej części znajduje się słupek, który jest otoczony pręcikami, które mają sterylny pyłek i nie są zdolne do zapylania. Pyłek dociera do samic z pszczół płci męskiej za pomocą pszczół, trzmieli i wiatru. To na pędach bieżącego roku pojawiają się pąki, które znajdują się w zatokach liściowych. Roślina kwitnie przez około półtora tygodnia, a następnie w jajnikach pojawiają się jajniki, tworząc ostatecznie bladopomarańczowe lub zielonkawożółte owoce. Ponieważ taka liana jest dwupienna, aby uzyskać owoce, konieczne jest, aby przynajmniej dwa okazy były uprawiane w ogrodzie, aby miały możliwość przesadzenia. Owoce takich winorośli są bardzo cennymi produktami dietetycznymi i spożywczymi, zawierają dużą ilość kwasu askorbinowego, cukrów i innych substancji biologicznie czynnych. Takie owoce są spożywane na świeżo, a także używane do produkcji napojów, dżemów, win, a także suszone. Suszone owoce tej rośliny są podobne do bardzo dużych rodzynek. W ciągu ostatnich kilku dziesięcioleci aktynidia znacznie wzrosła wśród ogrodników, dlatego możliwe jest, że po pewnym czasie będzie ona tak samo popularna jak truskawka, porzeczka lub malina.

Sadzenie Actinidia na otwartym terenie

O której godzinie sadzić

Sadzone aktynidy w otwartej glebie są konieczne wczesną wiosną lub jesienią. Aby to zrobić, w przedszkolu musisz kupić krzew, którego wiek będzie wynosił od 2 do 4 lat. Miejsce do sadzenia powinno być wybierane ze szczególną starannością, ponieważ przy odpowiedniej pielęgnacji taka roślina może rosnąć w jednym miejscu i przynosić owoce przez ponad 30 lat. Ale tylko wtedy, gdy ogrodnik ściśle przestrzega zasad agrotechniki danej kultury. Taka liana kocha cień, ale potrzebuje światła słonecznego, aby dojrzeć owoce. Pod tym względem najlepszym miejscem do lądowania będzie słoneczny obszar, który po południu będzie w cieniu. Actinidia jest bardzo negatywnie przylegająca do jabłoni, ale można ją sadzić obok porzeczki. Taka liana nie może być uprawiana na gliniastej glebie. Gleba powinna być mokra, luźna, dobrze osuszona i nie alkaliczna. Jeśli woda gruntowa nie jest głęboka, wówczas do sadzenia tego winorośli trzeba zrobić wzgórze z ziemi. Jest to bardzo dobre, jeśli miejsce znajduje się na zboczu lub na wzgórzu, ponieważ tam ciecz nie zastyga w systemie korzeniowym, ale spływa sama. Należy również zauważyć, że roślina ta wymaga obowiązkowego wsparcia, na przykład może być ogrodzeniem lub ścianą budynku, jednak najlepiej jest użyć specjalnej kraty dla aktynidii. Dzięki takiemu projektowi można utworzyć roślinę, na przykład w formie łuku, faktem jest, że owoce znajdują się w górnej części korony, a zatem przy uprawie w pobliżu budynku będą musiały być zbierane z jego dachu.

Wiosenne lądowanie

Sadzenie należy wykonać w pierwszych wiosennych tygodniach przed rozpoczęciem przepływu soków. Jeśli sadzisz actinidia agruta, to należy zauważyć, że jest to dość duża winorośl, a zatem między roślinami należy obserwować odległość 150-200 centymetrów. Podczas wysiadania aktynidy kolomiksu między okazami pozostawiają odległość około 100 centymetrów. W przypadku, gdy ta winorośl jest wykorzystywana jako wystrój ściany budynku, należy ją sadzić w odległości 50 centymetrów, podczas gdy substancje organiczne należy dodać do przygotowanego wykopu. Przed przystąpieniem do natychmiastowego sadzenia należy przygotować sadzonkę. Aby to zrobić, usuń wszystkie wysuszone i uszkodzone gałęzie i korzenie, system korzeniowy przed sadzeniem należy zanurzyć w zacierze glinianym. Wyładunek jest przygotowywany pół miesiąca przed dniem zejścia na ląd. Jego wartość powinna wynosić 0,5x0,5x0,5 m, na dole powinny być kamyki, łamana cegła lub małe kamienie do odwadniania. Należy pamiętać, że stosowanie gruzu budowlanego jest zabronione, ponieważ zawiera wapno tak niekochane przez tę roślinę. Następnie należy wypełnić jamę glebową substancją odżywczą zmieszaną z torfem (humus lub kompost) i konieczne jest dodanie 250 gramów superfosfatu, 120 gramów azotanu amonu i 35 gramów siarczanu potasu lub popiołu drzewnego. Nie można stosować nawozów do gleby, w tym chloru, na przykład chlorku potasu, ponieważ aktynowce mogą z tego powodu umrzeć. Po 14 dniach gleba w jamie ustabilizuje się i będziesz musiał zrobić w niej wzgórze prostej ziemi ogrodowej. Na tym wzgórzu instaluje się drzewko, aby jego szyjka korzeniowa była równo z powierzchnią gleby. Następnie wgłębienie powinno być stopniowo wypełniane ziemią, która powinna być dobrze zagęszczona. Posadzone aktynidy powinny być oblane obficie, do tego pobiera się 20-30 litrów wody na 1 krzak. Powierzchnia drzewa powinna być wypełniona warstwą ściółki (kompost), której grubość powinna wynosić 40-50 mm. Dopóki sadzonka nie zakorzeni się, należy ją chronić przed bezpośrednimi promieniami słońca, w tym celu zaleca się pokrycie jej ściereczką lub papierem. Koty po prostu uwielbiają zapach aktinidii, w związku z tym winny być chronione przed nimi. W tym celu konieczne jest wykopanie siatki o szerokości 5 cm wokół rośliny na głębokość 5 cm, której wysokość powinna wynosić co najmniej 50 centymetrów.

Sadzenie jesienią

Jesienią liana jest sadzona na otwartym terenie 15–20 dni przed pierwszym mrozem i należy używać tylko sadzonek nie starszych niż 2–3, w przeciwnym razie roślina nie przeżyje pierwszego okresu zimowania, ponieważ osiedlenie się zajmie dużo czasu. Sadzone aktynidy w otwartym terenie jesienią powinny być dokładnie takie same jak na wiosnę.

Jakie wsparcie będzie pasować

Pnącze to nie ma korzeni powietrznych, więc nie jest w stanie uszkodzić struktury. W związku z tym można go łatwo sadzić przy ścianach budynków, wykorzystując je jako podporę. Jest bardzo często używany do ozdabiania altan. Jeśli nie ma wsparcia, rośliny zaplączą się, co znacznie utrudni ich opiekę, a liczba owoców może się zmniejszyć. Doświadczeni ogrodnicy wybierają klasyczne formy pergoli i łuków jako podpory, które mogą być metalowe, drewniane i betonowe. Również ocynkowany drut można rozciągnąć między dwoma betonowymi słupkami niezbyt wysokimi, a 3 lub 4 rzędy wykonano zgodnie z zasadą kraty kraty, co pozwoli aktinidiom rosnąć poziomo. Gdy pędy rosną, powinny być przywiązane do kraty. W regionach o zimnych zimach często używa się zdejmowanych gobelinów. Wykonane są z metalowego kąta, wkładane są w rurę, którą należy wkopać w ziemię. Zanim zaczną się przymrozki, taka krata powinna zostać wyciągnięta z rur i ostrożnie umieszczona na powierzchni terenu, a winorośli nie należy z niej usuwać, ale powinna być dobrze przykryta. Wiosną takie gobeliny powracają na swoje zwykłe miejsce.

Actinidia Care

W okresie wegetacyjnym aktynowce muszą być podlewane na czas, chwasty usuwane, cięte, karmione, a winorośl powinna być monitorowana i, jeśli to konieczne, leczona na choroby lub wyeliminowane szkodniki. Jednocześnie każdy aktinidia powinien być traktowany jednakowo. W celu nawilżenia takiej rośliny zaleca się rano, a wieczorem przez opryskiwanie, procedura ta jest szczególnie ważna w czasie upałów. W przypadku przedłużającej się suszy, winorośl zaczyna zrzucać liście, aby temu zapobiec, glebę należy zwilżyć 1 raz w tygodniu, od 60 do 80 litrów wody wylewającej się pod 1 krzakiem. Jeśli jednak wszystkie liście winorośli odpadną, wtedy młode liście liści, które pojawiły się na ich miejscu, nie będą w stanie stać się silniejsze aż do mrozu i zamarznięcia. Powierzchnia gleby w pobliżu krzewów powinna być często poluzowana, ale jednocześnie nie na bardzo dużej głębokości. Pielenie odbywa się również podczas spulchniania gleby.

Nawóz

Jeśli karmisz roślinę nawozami mineralnymi, doprowadzi to do wzrostu mrozoodporności i wzrostu plonów winorośli, a także wzrostu młodych pędów. Na samym początku okresu wiosennego na każdy 1 metr kwadratowy gleby należy dodać 20 g potażu i nawozów fosforowych oraz 35 g nawozów azotowych. Za drugim razem, gdy roślina powinna być karmiona podczas formowania jajników, za to na każdy 1 metr kwadratowy należy sporządzić 10-12 gramów potażu i fosforu oraz 15-20 gramów nawozów azotowych. Po zebraniu wszystkich owoców (około połowy września) winorośl musi zostać ponownie nakarmiona. W tym celu na każdy 1 metr kwadratowy należy nałożyć 20 gramów nawozów fosforowych i potasowych. Nawozy dostają się w granulki, które powinny być rozprowadzane na miejscu i pogłębione w glebie w odległości 10–12 cm. Po wykonaniu tej czynności obficie działa aktynidia wodna.

Przycinanie Actinidii

Jeśli prawidłowo zajmiesz się rośliną, pobudzi ona wzrost łodyg, a pąki również zaczną się budzić. Bardzo często wynikiem jest silne pogrubienie korony. Jeśli korona jest nadmiernie gruba, negatywnie wpłynie na mrozoodporność i wydajność rośliny. Dlatego bardzo ważne jest, aby produkować przycinanie formatywne w odpowiednim czasie, ale tylko rośliny, które osiągnęły 3-4 lata, mogą być poddane działaniu. Musisz wyciąć roślinę w okresie letnim, podczas gdy te gałęzie, które pozostały, powinny być rozłożone na kratce, wysyłając je w pożądanym kierunku. Aby drewno lepiej dojrzewało w zimie, konieczne jest chwycenie wierzchołków pędów, co spowolni ich wzrost. Jeśli gobelin jest poziomy, wówczas z łodyg tworzy się kordon z podwójnym ramieniem, w tym celu musisz być na tym samym poziomie iw tej samej płaszczyźnie, 2 łodygi powinny być wysyłane w przeciwnych kierunkach i mocowane w tej pozycji, pozostałe pędy tego poziomu powinny być usunięte. W przyszłym roku pędy drugiego rzędu będą rosły na tych poziomych gałęziach, a na nich utworzą się jajniki. Pędy te powinny być przywiązane do pionowej prowadnicy, gdy rosną, zaczną się zwijać wokół niej. Aby zastąpić stare gałęzie szkieletowe, konieczne będzie odmładzające przycinanie, które jest potrzebne roślinom, które skończyły 8-10 lat. Po takim przycinaniu z aktynidii powinien pozostać tylko kikut, jego wysokość powinna wynosić od 0,3 do 0,4 m. Niemożliwe jest przycięcie winorośli na początku wiosny i na początku okresu jesiennego, faktem jest, że w tym czasie aktynidia ma bardzo silny przepływ soków, i po otrzymaniu obrażeń może wygasnąć wraz z sokiem, co doprowadzi do jego śmierci.

Po zbiorze owoców

Kiedy winorośl ma 3 lub 4 lata, pojawiają się pierwsze owoce, ale zaczyna ona dawać dobre plony od siódmego roku życia do starości. Aktydydy mogą przynosić owoce przez 40 lat, a nawet dłużej. Jeśli właściwie zajmujesz się rośliną, możesz zebrać około 60 kilogramów owoców z jednego okazu w sezonie. Dojrzewanie owoców nie następuje w tym samym czasie, ale nie wypadają z krzaków przez długi czas. Zbiory rozpoczynają się w połowie sierpnia, aw niektórych przypadkach zbiory kończą się dopiero w połowie września. Kiedy winorośl jest uwalniana z owoców, potrzebuje nawożenia, co pozwoli roślinie normalnie przetrwać zimę.

Pielęgnacja jesienią i zimą

Młode sadzonki rosnące w ogrodzie nie więcej niż 2 lub 3 lata, muszą być usunięte z podłoża i dobrze pokryte, wykorzystując do tego gałęzie świerkowe, torf lub opadłe liście. Grubość warstwy pokrywającej nie powinna być mniejsza niż 20 centymetrów, podczas gdy doświadczonym ogrodnikom zaleca się umieszczenie trucizny pod gryzoniami. Łodygi myszy nie dotykają się, ale gniazdują w nich. W kwietniu schronienie należy usunąć z młodych krzewów. Dorosłe aktynidy poddawane są przycinaniu sanitarnemu od połowy do końca września, podczas gdy ich łodygi są cięte na ½ lub 1/3 ich długości i nadal muszą wycinać wszystkie gałęzie, przyczyniając się do pogrubienia korony. Dorosłe pnącza nie muszą zakrywać zimą.

Reprodukcja aktinidii

Nie ma nic trudnego w reprodukcji aktynidii, zwłaszcza że płeć i cechy odmianowe rośliny rodzicielskiej są dziedziczone, ale tylko wtedy, gdy propagujesz ją w sposób wegetatywny. Kiedy wyrastają z nasion, nie będziesz w stanie określić, jakiej płci jest sadzonka, a cechy odmianowe rośliny matecznej w tym przypadku rzadko są dziedziczone przez sadzonki. Należy jednak zauważyć, że rośliny wyhodowane z nasion mają wyższą wytrzymałość, ale z reguły zaczynają przynosić owoce dopiero w wieku siedmiu lat. W tym przypadku te aktynidy, które hodowano metodą wegetatywną, dają pierwsze owoce w wieku trzech lub czterech lat.

Reprodukcja układów łuku aktynidii

Rozpowszechnianie takiej liany za pomocą układów łuku jest bardzo proste. Wiosną po zakończeniu przepływu soków i kwitnieniu młodych liści, konieczne jest znalezienie dobrze rozwiniętego i wystarczająco długiego pędu wzrostu, jego końcówka powinna być wygięta do ziemi i zamocowana w tej pozycji. W miejscu, gdzie pęd jest przypięty do ziemi, należy go posypać ziemią, natomiast grubość warstwy powinna wynosić od 10 do 15 centymetrów, a następnie powstały kopiec należy dobrze podlać i pokryć warstwą ściółki (trociny lub humus). Należy zauważyć, że szczyt łodygi powinien pozostać wolny. Upewnij się, że uciekniesz w odpowiednim czasie pielenie i podlewanie, podczas gdy młode pędy wyrosłe z niego powinny być systematycznie nawilżane z opryskiwacza. Jesienią nakładanie warstw powinno się zakorzenić i można je wylądować na stałym miejscu. Możliwe jest wykonanie transplantacji otvodki także wiosną przyszłego roku.

Rozmnażanie sadzonek Actinidia

Możesz propagować zielone sadzonki Actinidii. Dzięki tej metodzie reprodukcji można szybko i łatwo uzyskać wiele sadzonek. Sadzonki są zbierane w czerwcu, kiedy to owoce rosną bardzo szybko, a łodygi zaczynają się drzewić i zmieniają swój zielony kolor na brązowy. Konieczne jest wybranie kilku jednorocznych silnych gałęzi o długości 50–100 cm, które powinny być cięte od rana do popołudnia. Końce ciętych łodyg powinny być umieszczone w pojemniku z wodą, nie pozwolą gałęziom uschnąć. Następnie pędy należy pociąć na kilka sadzonek, długość każdego z nich powinna wynosić od 10 do 15 centymetrów. Jednocześnie pamiętaj, że w każdym segmencie powinny być 2 międzywęzły i 3 pąki. Górne nacięcie musi być proste i znajdować się 40-50 mm powyżej górnego pąka. Cięcie poniżej powinno być wykonane pod kątem 45 stopni i wykonane bezpośrednio poniżej dolnej nerki. Dolne płyty liściowe i ich ogonki muszą być ostrożnie usunięte, podczas gdy płyty umieszczone na górze skrócone o ½ części. Przygotowane sadzonki należy sadzić w szklarni lub w szklarni, wykonując wcześniej łóżko ogrodowe i dobrze podlewane. Gleba powinna być lekko kwaśna lub obojętna, konieczne jest dodanie piasku rzecznego i próchnicy (2: 1: 2), a także złożonego nawozu mineralnego, który nie zawiera chloru (100 metrów kwadratowych substancji na 1 metr kwadratowy). Sadzenie sadzonek prowadzone pod kątem około 60 stopni, szerokość między rzędami powinna wynosić 10 centymetrów, podczas gdy między roślinami musi być odległość 5 centymetrów. Konieczne jest wykopanie cięcia w taki sposób, aby jego środkowa nerka pokrywała się z powierzchnią podłoża. Wokół obsadzonych segmentów powierzchni ziemi należy ubić. Następnie są podlewane, a gdy woda jest całkowicie wchłaniana w ziemię, jej powierzchnia jest pokryta gazą zwiniętą w 2 warstwy. Zanim sadzonki dadzą korzenie, powinny być bardzo dobrze nawilżone wodą z opryskiwacza 2–5 razy dziennie bezpośrednio przez gazę. Jeśli pogoda jest deszczowa, gazę można usunąć z sadzonek i robić to rano i wieczorem. Pół miesiąca po zejściu na ląd schronisko jest usuwane na dobre. Do zimowania sadzonki muszą zakrywać suszone liście. Wczesną wiosną, zanim pąki się rozwiną, ukorzenione sadzonki muszą zostać wykopane i zasadzone w stałym miejscu.

Reprodukcja aktynidii ze zdrewniałą sadzonką

Zbieranie sadzonek drzewiastych wyprodukowanych późną jesienią. Są związane w wiązki, które są umieszczone pionowo w pudełku wypełnionym piaskiem. Tam będą przechowywane do wiosny. Do przechowywania sadzonek wymagana jest temperatura w zakresie 1–5 stopni. Przygotowanie takich sadzonek można wykonać w ostatnich tygodniach zimy, podczas gdy trzeba mieć czas na rozpoczęcie przepływu soków. Sadzenie sadzonek produkowanych w szklarni lub szklarni, 1 raz w ciągu dwóch dni muszą być podlewane. Następnie musisz się nimi zająć w taki sam sposób, jak w przypadku zielonych sadzonek.

Nadaje się również do ukorzeniania i sadzonek. W pierwszych tygodniach letnich konieczne będzie odcięcie rosnącej łodygi bieżącego roku piętą (część jednorocznego oddziału przylegającego do niej). Sadzenie takich sadzonek musi odbywać się w szklarni lub na łóżku ogrodowym. Muszą być chronione przed bezpośrednim promieniowaniem słonecznym i zapewniać im codzienne podlewanie. Z tego rodzaju sadzonkami korzenie odbywają się dość szybko, dlatego w przyszłym roku można je sadzić w stałym miejscu.

Rozmnażanie nasion aktynidii

Nasiona muszą być pozyskiwane z dojrzałych owoców, które nie zostały uszkodzone. Powinny być ugniatane, powstałą masę wkłada się do worka siatkowego. Jest dokładnie myte pod bieżącą wodą, po czym pozostałe nasiona w torbie zostają rozłożone na kartce papieru. Aby wysuszyć je w zacienionym miejscu. Przygotowanie nasion do sadzenia powinno rozpocząć się w pierwszej dekadzie grudnia. W tym celu umieszcza się je w płytkim pojemniku, do którego wlewa się wodę w taki sposób, że wznosi się ponad nasiona o 20 mm. Moczenie nasion potrwa 4 dni, a woda musi być systematycznie zastępowana świeżą. Następnie nasiona należy wlać do pończoch z kapronu, które umieszcza się w pudełku wypełnionym wilgotnym piaskiem. Pojemność z nasionami należy usunąć w miejscu, w którym temperatura będzie utrzymywana w granicach 18-20 stopni. 1 raz w 7 dni pończochy trzeba wydostać się z piasku. Pozwól na wysiew nasion, ale wystarczy kilka minut, a następnie należy je umyć pod bieżącą wodą w pończochach. Następnie muszą być ponownie umieszczone w pojemniku z mokrym piaskiem. Upewnij się, że nasiona nie są suszone. W styczniu to pudełko, wraz z nasionami i piaskiem, powinno być owinięte w materiał, a następnie zakopane w bardzo głębokim zaspie śnieżnej. Tam nasiona będą trwały 8 tygodni. Jeśli na ulicy nie ma głębokich zasp śnieżnych, nasiona wraz z pudełkiem należy umieścić na półce warzywnej lodówki. Tam pozostaną na 8 tygodni, następnie wyjmują pudełko i umieszczają je w miejscu, w którym temperatura powietrza waha się między 10-12 stopni. Pamiętaj, że nasiona nie mogą być umieszczone w cieple, ponieważ po przeziębieniu mogą spaść. Po rozwarstwieniu nasiona należy myć raz w tygodniu i przewietrzyć. Po złożeniu kilku nasion możliwe będzie ich rozpoczęcie. W tym celu stosuje się pojemniki wypełnione ziemią darniową zmieszaną z piaskiem rzecznym i konieczne jest jedynie zakopanie ich w podłożu o 5 mm. Pojawiające się sadzonki wymagają regularnego opryskiwania z opryskiwacza, a także muszą być chronione przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Po tym, jak kiełki mają 3 lub 4 prawdziwe talerze z liści, są sadzone w szklarni, z reguły tym razem w połowie czerwca. Pierwsze kwiaty w takich roślinach pojawią się w wieku od trzech do pięciu lat, a następnie możliwe będzie przeniesienie ich na stałe miejsce po określeniu płci.

Szkodniki i choroby Actinidia

Choroby

Actinidia ma bardzo wysoką odporność na choroby i szkodniki. Jeśli roślina jest odpowiednio pielęgnowana, a podczas jej uprawy, nie zapominaj o zasadach techniki rolniczej, wtedy takie problemy z nią nie mogą się pojawić. W niektórych przypadkach taki winorośl może zostać zarażony chorobą grzybiczą, dlatego na liściach pojawiają się plamy, na przykład filoskleroza, mączniak prawdziwy itd. Również aktynidy są podatne na zakażenie takimi chorobami jak szara i zielona pleśń oraz gnicie owoców, podczas gdy aktynidia argut choruje na nich częściej. Odetnij wszystkie zainfekowane części winorośli (talerze liściowe, łodygi, owoce), dla celów profilaktycznych zaleca się, aby roślina była spryskiwana roztworem płynów Bordeaux (1%), gdy pojawią się pąki, drugie leczenie odbywa się pół miesiąca po pierwszym. Aby pozbyć się mączniaka prawdziwego, należy spryskać roślinę roztworem sody kalcynowanej (0,5%), a za drugim razem 1,5 tygodnia po pierwszym oprysku.

Szkodniki

Na samym początku sezonu wegetacyjnego obrzęknięte nerki aktynidów mogą uszkodzić chrząszcze liściowe. Kiedy pojawią się larwy tych owadów, zaczną pożerać talerze z liści, z których pozostaną tylko żyły. Rzadziej na lianie wędrują gąsienice ćmy, gryzą duże dziury w liściach. Nadal na takich roślinach mogą osiedlać się korniki i zlatoglazki. Dlatego na wiosnę bardzo ważne jest zapobiegawcze rozpylanie aktynidii i powierzchni obszaru w pobliżu cieczy Bordeaux, co pomoże zniszczyć zimujące szkodniki i patogeny. Jesienią takie samo leczenie powinno być prowadzone przy użyciu tych samych środków w celu wyniszczenia patogennych mikroorganizmów i szkodników, które zapadły w sen zimowy.

Odmiany Actinidia ze zdjęciami i opisami

W naturze występuje duża liczba gatunków actinidii, ale tylko 3 z nich są uprawiane przez ogrodników: actinidia kolomikta, argut i fioletowy. A jeszcze międzygatunkowe aktynidy rosną poligamicznie, Giralda i hybryda. Uprawia się także wiele odmian tych podgatunków i gatunków. Poniżej znajduje się szczegółowy opis.

Actinidia argut (Actinidia arguta)

Spośród wszystkich gatunków kulturowych uważa się to za najpotężniejszy. W naturze można spotkać na Dalekim Wschodzie, a wysokość takich winorośli może wynosić od 25 do 30 metrów. Średnica beczki sięga 15-18 centymetrów. Spiczaste liście w kształcie jaja o długości sięgają 15 centymetrów i mają drobną zębatą krawędź. Ta dwupienna roślina jest ozdobiona pachnącymi białymi kwiatami, osiągając średnicę 20 mm, można je zebrać w pędzel lub pojedynczy. Ciemnozielone kuliste owoce można jeść, mają lekkie działanie przeczyszczające. Owoce mają średnicę 15–30 mm, a ważą około 5–6 gramów. Dojrzewanie owoców następuje w ostatnich dniach września. Popularne odmiany:

  1. Samowystarczalny. Ta odmrażająca odmiana dojrzewa stosunkowo późno, ponieważ zaczyna owocować od połowy do końca września. Nasycony zielony, wydłużony, cylindryczny, pachnący owoc waży 18 gramów. Z jednego buszu zbiera się od 10 do 12 kilogramów owoców.
  2. Morski. Ta bezpłodna odmiana wymaga męskich roślin. Odporność na mróz jest średnia, a szkodników i chorób - wysoka. Miękkie, gładkie, zielone liście są średniej wielkości. Eliptyczny kształt oliwkowego owocu waży 6,6–8,3 grama, mięso jest bardzo delikatne, pokryte cienką skórką, ma zapach jabłka i wysoki smak.
  3. Duży owoc. Taka dwupienna odmiana jest odporna na suszę i mróz. Owoce dojrzewania średniego. Mają eliptyczny kształt, ciemnozielony kolor z rumieńcem, ważą 10-18 gramów, a ich długość wynosi 2 centymetry. Miąższ jest lekko aromatyczny, ma smak miodu.

Oprócz tych odmian, ogrodnicy często uprawiają takie rośliny jak: Relinidia Actinidia, Mihneevskaya, Ilona, ​​Zolotaya Kosa, Vera, Sentyabrskaya, Lunnaya itp.

Actinidia kolomikta (Actinidia kolomikta)

Roślina ta ma bardzo wysoką odporność na mróz. Jego wysokość może wynosić 5–10 m. Średnica pnia sięga dwóch centymetrów. Długość liści w kształcie jaja może sięgać 7–16 centymetrów, mają ostre ostrze, w żyłach jasnoczerwone pokwitanie. Scapes są bladoczerwone. W męskich aktinidiach płytki liściowe mają barwny kolor, a mianowicie w lipcu górna część płytki liściowej jest pomalowana na biało, następnie jasnoróżowa, a następnie bogata w karmazyn. Jesienią liście wyglądają bardzo imponująco, ponieważ są pomalowane w fioletowo-czerwone i różowo-żółte kolory. Taka liana jest dwupienna. Białe pachnące kwiaty w męskich okazach są zbierane w racemach po 3-5 sztuk, aw okazach żeńskich - pojedynczo. Długość zielonych owoców wynosi od 20 do 25 mm, można je jeść, mogą pojawić się brązowo lub jasno na słońcu. Owoce zaczynają dojrzewać w sierpniu. Popularne odmiany:

  1. Ananas. Ta dwupienna roślina, charakteryzująca się szybkim wzrostem, należy do najbardziej produktywnych odmian. Długość owalnego owocu wynosi około 30 mm, mają zielony kolor i czerwony bok. Miąższ jest bardzo smaczny o smaku ananasa.
  2. Dr Shimanovsky. Taka różnorodna roślina o średniookresowym owocowaniu jest odporna na zimę. Zielone owoce o długości sięgają 25 mm i ważą około 3 g. Miąższ ma delikatny słodko-kwaśny smak z zapachem ananasa i jabłka.
  3. Gourmand. Ta różnorodność średniej dojrzałości powstała stosunkowo niedawno. Długość dużych owoców może osiągnąć 3,2 cm, podczas gdy ważą one 4-5.5 grama. Smak to słodko-kwaśny ananas.

Nawet wśród ogrodników popularne są takie odmiany: actinidia Moma, Narodnaya, Waffle, Priusadbnaya, Prazdnichnaya, Slastena itd.

Polygamine Actinidia (Actinidia polygama)

Średnica łodygi takiej rośliny wynosi około 20 mm, osiąga wysokość 4–5 m. Jest zewnętrznie podobna do actinidia colomikta. Eliptyczne, podłużne talerze do góry są spiczaste i mają ząbkowaną krawędź. Na powierzchni zielonych płyt znajdują się plamy koloru srebrnego, jesienią kolor liści zmienia się na żółty. Białe pachnące kwiaty z reguły są samotne i dwupienne, ale są również biseksualne. Owoce ważą około 3 gramy i można je jeść. Popularne odmiany:

  1. Morela. Odmiana późno dojrzewająca jest umiarkowanie odporna na mróz, a wysoka - na choroby i szkodniki. Taka roślina jest samowystarczalna (wymaga męskich okazów). Owoce są spłaszczone po obu stronach, osiągają długość 35 mm i ważą 6 gramów. Miąższ słodko-kwaśny ma zapach balsamu.
  2. Piękna kobieta Odmiana ta jest wysoce odporna na choroby, szkodniki i mróz. Zielono-żółte owoce mają silny zapach i ważą do 3,5 grama. Miąższ jest lekko kwaśny.
  3. Wzorzyste. Ta odmiana jest późna. Wydłużone cylindryczne pomarańczowe owoce na powierzchni mają podłużne paski, które są ledwo widoczne. Zapach i smak pieprzu i fig.

Actinidia Giraldi (Actinidia giraldii)

Niektórzy naukowcy uważają, że ta roślina jest rodzajem aktynowców argut, ale jej owoce są znacznie większe i słodsze. W naturze gatunek ten jest niezwykle rzadki, więc został wymieniony w Czerwonej Księdze. Dlatego, jeśli zdecydujesz się uprawiać tę winorośl na swojej działce, pomożesz zachować ten rzadki gatunek. Popularne odmiany:

  1. Juliana Późna odmiana. Owoce są zielone, ściśnięte z boków, ważą 10-15 gramów. Zapach miąższu jabłkowego ananasa jest słodki.
  2. Alevtina. Zielone owoce w kształcie beczki prasuje się z boków, ważąc 12–20 gramów. Słodka miazga ma smak ananasa-jabłka-truskawki.
  3. Ojczysty Ta odmiana jest późna. Skrócone owoce w kształcie beczki są ściskane bocznie, ważąc 7–10 gramów. Ciało ma ostry zapach ananasa.

Actinidia purpurea (Actinidia purpurea)

Ojczyzną tej dwupiennej, potężnej rośliny są Chiny. Ta liana kocha cienie i wyróżnia się bujnym kwitnieniem i obfitym owocowaniem. Kolor słodkich dużych owoców jest purpurowy, ich dojrzewanie obserwuje się w ostatnich dniach września. W tym typie jest tylko jedna wada - niska odporność na mróz. W tej chwili jest tylko odmiana Purple Garden: ciemnobrązowe owalne owoce o długości sięgają 25 mm i ważą 5,5 g, zapach słodkiego mięsa jest delikatną marmoladą.

Hybryda Actinidia

Ten podgatunek urodził się dzięki hodowcy I. M. Shaitan z Kijowa. To on przekroczył actinidia purpurea i arguta. W rezultacie powstały zupełnie nowe odmiany o wysokiej odporności na mróz i bardzo duże owoce, co jest charakterystyczne dla aktynowców argut, a także smaku, zapachu i rodzaju kwitnienia kwitnienia i owocowania actinidia purpurea. Specjalista Kolbasina po chwili kontynuował prace Szaitana. Popularne odmiany:

  1. Kijów Wielkie owoce. To późna odmiana. Zielone owalne duże owoce ważą około 10 gramów. Ich delikatne ciało jest bardzo słodkie.
  2. Candy Ta odmiana jest późna. Owalne owoce mają kolor zielony i ważą około 8 gramów. Słodka miąższ ma owocowy zapach karmelu.
  3. Pamiątka. Kolor owoców jest czerwono-zielony, ważą około 8 gramów. Słodka miazga ma smak cukierkowo-figowo-owocowy.

Corocznie coraz popularniejsze stają się następujące odmiany tego podgatunku: Actinidia Hybrid Kolbasina i Actinidia Hybrid-10.

Właściwości aktynidii

W pełni dojrzałe owoce aktynidii obejmują błonnik, skrobię, karoten, cukry, substancje pektynowe, witaminy, sole mineralne, kwasy fenolowe i organiczne, związki zawierające azot, saponiny, alkaloidy i inne substancje, które są potrzebne organizmowi ludzkiemu. Zawierają witaminę C, a to znacznie więcej niż cytryny, pomarańcze i czarne porzeczki. Zawarte w tych owocach są również witaminy A i P, aw ich nasionach jest duża ilość olejów tłuszczowych.

Eksperci zalecają spożywanie takich owoców z chorobami przewodu pokarmowego, niedokrwistością, chorobami płuc (aż do gruźlicy), nawet z reumatyzmem, awitaminozą, rzeżączką, szkorbutem, lumbago, zapaleniem jelita grubego i próchnicą.

Inne części winorośli nie są pozbawione właściwości leczniczych. Na przykład glikozydy nasercowe i garbniki znajdują się w korze, dzięki czemu ma działanie uspokajające, tonizujące, wykrztuśne i hemostatyczne.

Actinidia jest często stosowana w odbijaniu, zgadze i innych problemach z narządami trawiennymi, ma również niewyjaśniony efekt przeczyszczający i poprawia trawienie mięsa.

Na podstawie tej rośliny opracowano lek Polygamol, który wyróżnia się właściwościami tonizującymi, a także jest w stanie wspierać aktywność serca i zwiększać diurezę. W przypadku dusznicy bolesnej stosuje się nalewkę aktynowców. Infuzja i wywary z korzeni, stosowane zewnętrznie z zapaleniem korzenia nerwowego, bolesnymi odczuciami w stawach i dnie. Skórka i sok z jagód przyczyniają się do poprawy apetytu i działają gojąco.

Roślina ta jest również stosowana podczas leczenia przeziębienia, krwawienia, a także pozbywania się pasożytów. Z jagód jest maść, która jest stosowana po złamaniach kości, a także do masażu.

Przeciwwskazania

Każdy nowy produkt lub lek należy stosować ostrożnie. Actinidia nie ma szczególnych przeciwwskazań. Jednak spożycie jego jagód należy porzucić osobom cierpiącym na żylaki, zakrzepowe zapalenie żył, a nawet osobom z wysokim poziomem krzepnięcia krwi. Jeśli jesz dużo tych owoców, może to powodować zaburzenia jelitowe.

Przydatne przepisy

Istnieje wiele bardzo przydatnych przepisów na aktynidię, na przykład:

  1. Napar z owoców. Suszone owoce należy umieścić w pojemniku z wodą. Są gotowane na małym ogniu przez 60 minut. Schłodzony napar należy przefiltrować. Infuzja spożywana po posiłku w małych porcjach pomaga zapobiegać nowotworom.
  2. Maść jagodowa o działaniu regenerującym. Świeże jagody muszą być bardzo dobrze zmielone. Są one łączone z pokruszonymi nasionami gorczycy i bazą tłuszczową (na przykład, można wziąć smalec). Tę maść stosuje się po złamaniach i podczas masażu.
  3. Odwar z kory. 20 g kory należy bardzo dobrze rozgnieść. Następnie jest połączony z 1 łyżką. świeżo przegotowanej wody i trzymanej w łaźni wodnej przez 30 minut. Schłodzony napar należy przefiltrować. Gdy procesy metaboliczne są zaburzone w organizmie, taki napar wypija się 2 lub 3 duże łyżki 3 razy dziennie.
  4. Infuzja kwiatów i liści. Weź 20 gramów rozdrobnionych liści i kwiatów. Mieszanina musi być połączona z 1 łyżką. świeżo przegotowanej wody, a następnie jest przechowywana przez kwadrans w łaźni wodnej. Schłodzony napar należy przefiltrować. Konieczne jest picie infuzji 3 razy dziennie po 1/3 łyżki. z dusznicą bolesną i reumatyzmem.
http://rastenievod.com/aktinidiya.html

Publikacje Kwiatów Wieloletnich