Storczyki

Normalna agawa i leczniczy aloes. Jakie są różnice?

Większość z nas zna nazwę „Aloe Vera”. Często występuje w składzie produktów medycznych i kosmetycznych. I wielu z nas zna wysoką roślinę doniczkową z grubym usztywnionym pniem i długimi, kolczastymi liśćmi, z których babcia wyciskała gorzki zielony sok, by kapała jej w nos podczas chłodu. Być może agawa nawykła od dzieciństwa - to jest Aloe Vera?

Nie, różnica polega na tym, że agawa (aloes) i aloes są różne, ale blisko spokrewnione. Należą do rodziny Aloeów rodziny Asphodelovów. Wszystkie pokrewne gatunki, ale jest ich ponad pięćset, występują w przyrodzie na południowych terytoriach - w Afryce i na Półwyspie Arabskim. Należą do nich afrykański aloes, wirujący aloes, piękny aloes i tygrys tygrysi. Ale agawa, która czasami jest mylnie nazywana amerykańskim aloesem, nie ma nic wspólnego z tym rodzajem.

Wygląd

Aloes (Aloes obecny) ma szeroki wylot ulotki o średnicy 60 cm, którego łodyga jest tak krótka, że ​​może wydawać się, jakby liście rosły prosto z ziemi. To prawda, że ​​w środowisku naturalnym występują rośliny o łodydze do 80 cm, łodyga Aloesu w przyrodzie może osiągnąć 4 m, ale na parapecie rzadko rośnie powyżej 1 m.

Kwiaty obu gatunków mają kształt cylindryczny, zebrane w kwiatostany na długiej szypułce. Ale jak odróżnić agawę od aloesu? Pierwsze kwiaty są jaskrawoczerwone lub pomarańczowe, a drugie - żółte. Przeczytaj więcej o tym, kiedy i jak kwitnie kwiat Aloe Vera, znajdziesz tutaj.

Zdjęcie kwiatów, na których można zauważyć, jest dołączone poniżej, niż kwiat Aloe Vera różni się od zwykłej agawy lub treelike Aloe.

Photo Aloe Trees:

Historia odkrycia i geografii siedlisk

Oba gatunki są znane od niepamiętnych czasów. Aloe vera ma długą historię stosowania potwierdzoną przez źródła pisane.

Istnieje hipoteza, że ​​Aloe Vera jest przedstawiony na ścianach starożytnej świątyni egipskiej około 6000 lat. Wiadomo również, że arabscy ​​kupcy dostarczali do Indii drogi proszek z liści aloesu, „pustynnych lilii”, jak to nazywali. Roślina była wysoko ceniona przez słynnego starożytnego greckiego lekarza Hipokratesa.

Ojczyzną Aloe Vera jest Półwysep Arabski, ale teraz na wolności roślina ta występuje we wszystkich regionach o klimacie umiarkowanym i tropikalnym, w tym w Australii, Chinach, Meksyku, południowych stanach USA, a nawet na południu Hiszpanii.

Aloes Treelike był również znany starożytnym Egipcjanom i używali jego soku do mumifikacji ciał zmarłych. Pochodzi z Afryki Południowej, znajduje się w naturalnym środowisku w Mozambiku, Suazi, Zimbabwe i Malawi. Podobnie jak jego brat, agawa jest powszechnie uprawiana w wielu ciepłych krajach.

Właściwości lecznicze rośliny

Oba rodzaje roślin od dawna są stosowane w medycynie tradycyjnej. Ze ściśle naukowego punktu widzenia nie ma wystarczających danych laboratoryjnych dotyczących właściwości leczniczych aloesu. Wszystkie szczegóły dotyczące właściwości leczniczych i przeciwwskazań do stosowania aloesu można znaleźć w tym artykule.

Jednak badania aloe treelike przeprowadzono na szczurach i królikach, co potwierdziło jego gojenie ran i działanie przeciwbakteryjne.

Sok agarowy zaleca się również przyjmować pod zwiększonym ciśnieniem - raz dziennie, trzy krople na łyżeczkę wody 15 minut przed śniadaniem. Ogólnie rzecz biorąc, oba gatunki mają podobny skład chemiczny i są stosowane w medycynie tradycyjnej w podobny sposób.

Z różnych rodzajów aloesu wytwarzamy sabur - skoncentrowany sok do użytku zewnętrznego i wewnętrznego. Ma działanie żółciopędne, zwiększa apetyt i zwiększa perystaltykę, jednak w dużych dawkach może spowodować ciężkie zatrucie, a nawet śmierć. Preparaty aloesowe stymulują tworzenie nowych komórek.

Sok aloesowy przyczynia się do produkcji kolagenu w skórze, nasyca go kwasami organicznymi, witaminami C, E i grupą B, beta-karotenem, różnymi mikro i makroelementami. Pozwala to zachować młodość skóry.

Aby osiągnąć maksymalne działanie terapeutyczne i kosmetyczne, zaleca się stosowanie liści ciętego aloesu nie natychmiast, ale wytrzymanie ich przez kilka tygodni w lodówce. Przeczytaj więcej o przepisach z Aloe Vera na leczenie i piękno można znaleźć tutaj.

Który kwiat jest lepszy?

Rozważ różnicę między dwoma kwiatami - Aloe Treelike i Aloe Vera, która z nich jest lepsza, a zrozumiemy do końca - czy to ta sama roślina, czy nie. Aby odpowiedzieć na te pytania, podajemy mały znak.

http://dacha.expert/domashnie-rasteniya/sukkulenty/aloe/vidy-a/vera/otlichiya-ot-drevovidnoj.html

Jaka jest różnica między aloesem a agawą, jakie są korzystne właściwości roślin i jak wyglądają na zdjęciu?

Jest jedna bardzo przystępna i bezpretensjonalna, ale raczej wyjątkowa roślina, która ma doskonałe właściwości lecznicze, które w cudowny sposób przyczyniają się do szybkiego gojenia się ran i leczenia wielu chorób przewlekłych. Ta cudowna roślina to aloes. W warunkach domu uprawia się dwie odmiany tej rośliny: aloes drzewny, znany powszechnie jako „agawa” i aloes. W tej publikacji dowiadujemy się, jaka jest różnica między agawą a rośliną, taką jak aloes.

Dlaczego to nie to samo?

Nowoczesna botanika ma nieco ponad pięćset odmian aloesu. Jednym z nich jest agawa. Ta ostatnia, wraz z innymi odmianami, należy do rodzaju sukulentów, co w istocie zapewnia warunki wstępne do zamieszania, szczególnie dla amatorskich hodowców kwiatów, którzy nie są wykwalifikowani w tej dziedzinie.

Możliwe jest liczenie agawy aloesowej tylko w odniesieniu do jej gatunku. W innych przypadkach, gdy rozważa się wygląd rośliny, jej skład chemiczny, właściwości lecznicze, należy nazwać ją agawą, ale nie jako ogólną nazwą aloesu.

Historia roślin i geografia

Najstarsza wzmianka o aloesie jako roślinie leczniczej sięga drugiego tysiąclecia przed narodzeniem Chrystusa. Starożytni Egipcjanie studiowali i skutecznie stosowali korzystne właściwości aloesu w praktyce.

Niestety nie wiadomo na pewno, które z odmian roślin wykorzystały: trudno jest zidentyfikować gatunek z obrazów na ścianach świątyń i grobowców. Według nich można jedynie powiedzieć, że był to jakiś rodzaj aloesu.

Jeśli jednak weźmiemy pod uwagę, że w sąsiedniej Afryce z Afryką w warunkach dzikiej przyrody drzewo aloesowe rośnie w wystarczająco dużej liczbie (jest to także agawa), jest bardzo prawdopodobne, że egipscy uzdrowiciele i księża studiowali i stosowali agawę, nazywając ją „rośliną dając nieśmiertelność. ”

W przeciwieństwie do agawy, która jest endemiczna dla ziem afrykańskich, inne podgatunki aloesu rosną w innych krajach i terytoriach, gdzie klimat jest wystarczająco ciepły dla sukulentów: Barbados (wyspa), Półwysep Arabski, Curacao Japońskie itp.

Jak wyglądają inaczej?

Jaka jest różnica między tymi roślinami? Najbardziej oczywista różnica między agawą a jej towarzyszami sugeruje się natychmiast po przeczytaniu jej botanicznej nazwy - „Aloe Treelike”. Agawa to krzew o dość wysokim typie rozgałęzienia.

Ma podobny do drzewa pionowy pień, osiągając w sprzyjających warunkach i aktywny wzrost jednego metra (oraz w naturalnych warunkach środowiskowych do pięciu metrów) wysokości, z których cienki, rosnący, jeśli można tak powiedzieć, zachwiany i mięsisty wystarczająco liści. Te ostatnie mają gładką powierzchnię i są obramowane małymi kolcami na krawędziach. Długość liści agawy może osiągnąć trzydzieści centymetrów lub więcej.

Prawie wszystkie inne odmiany aloesu nie mogą się pochwalić takim pniem. Mają krzaczaste formy z liśćmi wyrastającymi z samej podstawy. Maksymalna wysokość takich krzewów wynosi pięćdziesiąt centymetrów.

Jeśli liście drzewnego aloesu mają szaro-zielonkawy kolor, czasem z lekko niebieskawym odcieniem. Odmiany roślin mają liście o wyraźnym zielonym kolorze.

Tak wygląda agawa i inne gatunki aloesu na zdjęciu.

Przydatne i lecznicze właściwości

Pierwszym dokumentem wspominającym agawę jest starożytny egipski papirus Ebers, którego pismo pochodzi z około 1500 rpne.

Zastanówmy się, dlaczego nawet tak wysoko rozwinięta cywilizacja w tamtych czasach, jak Egipt, zwróciła uwagę na agawę. Zacznijmy od składu chemicznego rośliny.

Oferujemy obejrzenie filmu o korzyściach agawy dla osoby:

Skład chemiczny

Świeży liść drzewnego aloesu, a także jego sok zawierają w swoim składzie wiele różnych użytecznych substancji. Skład chemiczny aloesu:

  • antraglycozydy: emodin, rabarberon, nataloina, homonataloina, aloina;
  • witaminy prawie całe spektrum;
  • substancje żywiczne;
  • enzymy;
  • fitoncydy;
  • olejki eteryczne (w małych ilościach).

Wiele z wymienionych elementów to tak zwane stymulatory biogenne.

Co do reszty przedstawicieli rodzaju aloesu, żaden z nich nie jest w stanie pochwalić się tak bogatym składem chemicznym, który posiada agawę. Można rozważyć wyjątek, chyba że aloes. To właśnie ta roślina, podobnie jak agawa, jest z powodzeniem stosowana do celów medycznych i kosmetycznych.

Zastosowania medyczne

W swojej praktyce lekarze dość skutecznie znajdują zastosowanie zarówno do liści agawy w ich pierwotnej formie, jak i świeżo wyciśniętych z nich soków (tzw. Sabura). Preparaty na bazie agawy mają następujące efekty lecznicze:

  • aktywować aktywność przewodu pokarmowego, poprawić apetyt;
  • mają działanie przeciwzapalne, przeciw oparzeniu i gojenia ran;
  • posiadają właściwości przeciwbakteryjne, zabijając tyfus, czerwonka, błonicę, a także paciorkowce i gronkowce;
  • mają działanie żółciopędne i przeczyszczające;
  • są doskonałymi stymulantami odpornościowymi.

Jakie dolegliwości przynosi ulgę?

Jako lek stosuje się środkowy lub dolny liść krzewu, którego wielkość jest nie mniejsza niż piętnaście centymetrów. Dozwolone jest nie tylko świeże cięcie, ale także suszone liście. Zakres stosowania części roślinnych jest bardzo, bardzo szeroki. Istnieje wiele chorób, z których można wyleczyć poszczególne części agawy, a każda część rośliny pomaga w danej chorobie.

    Kompresy z soku agawowego.

Skutecznie stosowany w leczeniu tocznia, gruźlicy skóry, radiacyjnego zapalenia skóry głowy i egzemy. Agawa Liniment.

Skład tego narzędzia obejmuje świeży sok z biostymulowanych liści rośliny. Zastosuj mazidło do zapobiegania i leczenia uszkodzeń skóry spowodowanych promieniowaniem, a także oparzeń. Świeży sok.

Jako środek zewnętrzny stosuje się go do zwalczania ropnych ran, zapalenia szpiku, oparzeń, owrzodzeń troficznych, a także jako płyn do płukania jamy ustnej i płukania gardła dla różnych chorób zakaźnych. Jako wewnętrzne narzędzie stosowane w walce z przewlekłym zapaleniem żołądka, epidemiami grypy i innymi ostrymi infekcjami wirusowymi układu oddechowego. Wzmacnia odporność i poprawia apetyt. Syrop z agawy z dodatkiem żelaza.

Stosuje się go, gdy konieczne jest wyleczenie ostrych lub przewlekłych chorób przewodu pokarmowego, szerokiej gamy zatruć, a także wtedy, gdy konieczne jest przywrócenie organizmu po ciężkich formach wyczerpania lub wzmocnienie układu odpornościowego. Ekstrakt z aloesu (płyn).

Suszone lub zakonserwowane (czasem rozgniecione) liście są wykorzystywane do wytwarzania tego leku. Jest stosowany w leczeniu zapalenia powiek, astmy oskrzelowej, zapalenia żołądka (przewlekłego), chorób ginekologicznych, zapalenia spojówek, wrzodów dwunastnicy i wrzodów żołądka itp.

Przepisy tradycyjnej medycyny z agawą można znaleźć tutaj.

Przeciwwskazania

W wewnętrznym lub zewnętrznym stosowaniu agawy i innych leczniczych rodzajów aloesu nie ma specjalnych przeciwwskazań. Jednak w przypadku stosowania tej rośliny jako środka przeczyszczającego, należy wziąć pod uwagę, że jej podawanie w dużych dawkach może zakłócić ruchliwość jelit, powodując stan zapalny w jelicie grubym.

Z tego powodu zdecydowanie nie zaleca się podawania leków na bazie agawy jako środka przeczyszczającego dla osób cierpiących na krwawienie z macicy lub hemoroidów. Innym warunkiem przeciwwskazania do wykorzystania funduszy jest czas trwania ciąży.

Oferujemy obejrzenie filmu o przeciwwskazaniach do stosowania aloesu:

Różnice w uprawie i opiece

Ponieważ wszystkie rośliny gatunków aloesu, w tym agawa (drzewo aloesowe), są sukulentami, mam na myśli endemity obszarów pustynnych i półpustynnych, nie ma szczególnej różnicy w uprawie i opiece nad przedstawicielami tego gatunku (jak dbać o agawę, przeczytaj tutaj). Dla aktywnego i pełnego wzrostu każdego przedstawiciela gatunku aloesu wystarczy obecność piaszczystej gleby, duża ilość słońca i bardzo częste podlewanie (nie więcej niż dwa razy w miesiącu).

Wartość drzewa aloesowego (agawy) jest bardzo trudna do przecenienia. Jest to praktycznie uniwersalna roślina lecznicza i prawdziwy zielony uzdrowiciel rosnący na parapecie.

http://dacha.expert/domashnie-rasteniya/sukkulenty/aloe/vidy-a/stoletnik/otlichiya.html

Naturalne zdrowie

Lecznicze zioła i przepisy kulinarne

Nagłówki

Leczniczy aloes wygląda

Aloe Vera

Kategoria: Przydatne informacje

Jakoś przyzwyczailiśmy się do tego, że nasze domy są zazwyczaj ozdobione drzewem aloesowym (Aloe arborescens Mill.) - wieloletnim soczystym liściem deserów w Afryce Wschodniej i Południowej, niezastąpionym narzędziem do coryzy i nie gojących się ran. Inne rodzaje aloesu postrzegane są przez nas jako sukulenty, pełniące głównie funkcje dekoracyjne w połączeniu z niezwykłą bezpretensjonalnością, na zasadzie - wyjechały na wakacje i zapomniały. Ale niektóre gatunki mogą być używane w taki sam sposób jak aloes jako domowy uzdrowiciel. Niektóre z nich są ważniejsze na świecie w produkcji leków z tej rośliny i są szeroko uprawiane w wielu krajach na całym świecie, gdzie pozwala na to klimat.

Ogólnie rzecz biorąc, rodzaj Aloe (Aloe) jest dość zróżnicowany. Według różnych źródeł literackich na świecie jest około 250 lub 350 gatunków. Są to wieloletnie sukulenty zielne, krzewy lub drzewa z rodziny Xanthorrhoeaceae. W starej klasyfikacji odnoszą się do rodziny Lily (Liliaceae). Ich wygląd jest bardzo zróżnicowany, od eleganckich roślin ozdobnych po ogromne drzewa. Aloes ma soczyste liście szypułkowe osadzone na krawędzi z ostrymi cierniami, których kolor może mieć różne odcienie zieleni. Liście odchodzą od łodygi, która stanowi dla nich centralną podstawę, z której długa szypułka rośnie dwa lub trzy razy w roku. Kwiaty są czerwone, pomarańczowe, żółte lub białe, zebrane w grubą wielokwiatową szczotkę. Owocem jest pudełko cylindryczne.

Osobno chciałbym rozwodzić się nad niezwykłą strukturą liścia aloesu, który zawiera żelopodobny, przezroczysty rdzeń (pulpa) otoczony cienką warstwą żółtego płynu lub soku, wszystkie chronione przez cienką, ale mocną, a także pokrytą od góry zielenią, aby zmniejszyć parowanie. Mięsiste liście tych roślin są zdolne do gromadzenia dużych ilości wody i mogą znacznie wzrosnąć. Aby zachować wilgoć, roślina zamyka pory, powoli wykorzystując rezerwy wody, gdy nie ma wystarczającej ilości wilgoci, a następnie liście są zmniejszone pod względem wielkości i tekstury, a niektóre, głównie niższe liście, można zrzucić, aby uratować życie całej rośliny.

Znajdująca się pod skórą warstwa ma żółtawy kolor i zawiera specyficzne substancje z grupy antrachinonów o nazwie Aloin. Jest to gorzki produkt stosowany od wieków jako środek przeczyszczający.

Ale druga warstwa wewnętrzna - galaretowata miazga, która jest płynnym włóknem, umieszczona w wewnętrznej części arkusza, stanowi oddzielny produkt i nazywa się żelem aloesowym.

Dlatego na świecie istnieją trzy rodzaje surowców z tej rośliny: Aloe, Liść Aloesu i Żel Aloesowy, które są używane w zupełnie inny sposób.

Aloin zawiera antrachinony (pochodne antracenu), a żel Aloe jest wolny od nich, więc nie ma właściwości drażniących dla żołądka, nie ma bardzo gorzkiego smaku i jest zalecany do przygotowywania napojów, soków i dodawania do innych produktów spożywczych.

Aby uzyskać żel, liście aloesu wycina się ręcznie i usuwa mechanicznie, jednocześnie oddzielając żółty płyn - Aloin. Uzyskanie Aloe Gel próbuje wydać wystarczająco szybko, aby zapobiec jego utlenianiu. Natychmiast po rozpoczęciu wydobycia jest stabilizowany. Jest szeroko stosowany jako produkt tonizujący i odżywczy, który wspomaga regenerację tkanek ciała. Nie jest toksyczny i nie ma przeciwwskazań. W ostatnich latach pojawiło się dużo żywności z żelem aloesowym: soki, jogurty, desery, ciastka, które są nie tylko zdrowe, ale także bardzo smaczne.

Aloin, w przeciwieństwie do żelu, ma inne zastosowanie - jest dobrym środkiem przeczyszczającym. Jednak długotrwałe wewnętrzne stosowanie czystej Aloiny lub preparatów z Aloesu z Całych Liści może prowadzić do przewlekłego zatrucia auto-logicznego i przyczyniać się do rozwoju hemoroidów i krwotocznych procesów zapalnych w dolnej części jelita cienkiego iw jelicie grubym. Wynika to z zawartości kompleksu antrachinonowego, który ma łagodne działanie przeczyszczające ze względu na działanie drażniące. Aloin wpływa na perystaltykę jelit, oddziałuje z układem enzymatycznym w ścianie jelita, który jest odpowiedzialny za wchłanianie wody i składników odżywczych. Dlatego Aloin jest przeciwwskazany w czasie ciąży (ryzyko poronienia), miesiączki, zapalenia pęcherza moczowego, hemoroidów.

Z różnych gatunków aloesu do celów leczniczych używa się tylko około 15 gatunków. Oczywiście wspomnę o najważniejszym z medycznego punktu widzenia. Pierwszy, oczywiście, należy nazwać prezentem aloesowym (Aloe vera).

Gatunek ten został po raz pierwszy opisany przez K. Linneya jako Aloe perfoliata var. Vera w 1753 roku W 1768 r. N. Burman wyizolował go na osobny gatunek. Ale w tym samym roku F. Miller przemianował go na aloes, zamiast na aloes Barbados opisany w 1620 roku przez C. Baugina. Teraz te dwie nazwy są postrzegane przez większość frajerów jako synonimy. Chociaż niektórzy autorzy uważają, że są to dwa typy morfologiczne jednego gatunku o różnych kolorach kwiatów - pierwszy z nich ma kolor pomarańczowy, a drugi ma kolor żółty.

Aloe vera lub barbados (Aloe vera Tourn. Ex L., synonimy: Aloe barbadensis Miller., Aloe perfoliata var. Vera L., Aloe elongata Murry, Aloe vulgaris Lamarck, Aloe flava Pers.) Jest szeroko stosowany na całym świecie. Słowo „vera” ma pochodzenie łacińskie, a w tłumaczeniu oznacza obecny, czyli prawdziwie terapeutyczny aloes. Rośliny ojczyste - Morze Śródziemne, Afryka Północna i Wyspy Kanaryjskie. Aloes ma bardzo mocne, mięsiste liście, osiągające 80-100 cm długości i 15 cm szerokości. Niektórzy autorzy opisują dwie jego odmiany - zieloną i niebieską. Odmiana zielona może być stosowana tylko w wieku 4-5 lat, błękit rośnie szybciej, osiąga okres zbiorów pod koniec trzeciego roku. Oba gatunki mają takie samo zastosowanie medyczne. I najważniejsza rzecz, która je łączy - bardzo mięsiste liście, z których otrzymuje się dużo żelu.

Obecnie pod nazwą Aloe Vera łączą kilka odmian uprawianych na plantacjach w Ameryce i Azji Wschodniej. I to ten gatunek bardzo szeroko eksportuje Chiny do wszystkich krajów świata. Nawiasem mówiąc, duże plantacje znajdują się na znanej rosyjskiej wyspie turystów Hainan.

Aloes arborescen (Aloe arborescens Mill.) Jest dzikim afrykańskim gatunkiem aloesu, szeroko stosowanym i uprawianym w Rosji, gdzie został gruntownie przebadany. Znamy go jak małą i bezpretensjonalną roślinę doniczkową, która kwitnie bardzo rzadko i której wysokość sięga nie więcej niż 1 metr. Ale w swojej ojczyźnie w południowej i wschodniej Afryce jest to wspaniałe, potężne drzewo. W czasach sowieckich drzewo aloesowe uprawiano w otwartych strefach wilgotnych subtropików w przybrzeżnej części Ajary, na plantacjach w pobliżu Kobuleti, a także na obszarze Odessy. Pozwoliło to ZSRR nie polegać na importowanych surowcach, a przedmiotem importu był tylko suszony sok z aloesu - sabur. Otrzymano trzy rodzaje surowców: świeży liść - Folium Aloes arborescentis recens, suchy liść - Folium Aloes arborescentis siccum i boczna ucieczka świeża - Cormus lateralis Aloes arborescentis recens.

Obecnie niektóre gospodarstwa nadal uprawiają ten rodzaj aloesu w szklarniach, na przykład w Polsce.

Aloe Sokotrinskoe (Aloe soccotrina Lam.) Pochodzi z wyspy Socotra w południowym Jemenie. Od czasów Aleksandra Wielkiego był silnie naciskany przez gatunki wymienione powyżej, ale nadal ma pewne znaczenie lokalne. Czasami jest to postrzegane jako synonim niesamowitego aloesu.

Przerażający aloes (Aloe ferox) jest powszechny w Lesotho i Południowej Afryce (we wschodnich i zachodnich prowincjach przylądkowych oraz w Kva Zulu-Natal). Jego forma życia jest bliższa drzewom, jego wysokość wynosi do 3, bardzo rzadko do 5 m. Liście do 1 m długości, matowa zieleń, czasem z czerwonawym odcieniem, mają długie czerwonawe zęby wzdłuż krawędzi w odległości 10-20 mm od siebie. Jeden arkusz może ważyć 1,5-2 kg. Ogonek jest silnie rozgałęziony, do 80 cm wysokości. Kwiaty są bardzo liczne, pomarańczowe.

Po raz pierwszy został opisany w 1768 roku przez Philipa Millera. Linneusz wspomina o tym w swoim Gatunku Plantarum jako Aloe perfoliata var. γ i Aloe perfoliata var. ε. Aloes ferox. Gatunek okazał się bardzo polimorficzny i obecnie istnieje kilka synonimów i taksonów o randze podgatunku: Aloe ferox var. subferox (Spreng.) Baker (1880), Aloe ferox var. incurva Baker (1880), Aloe ferox var. hanburyi Baker (1880), Aloe ferox var. galpinii (Baker) Reynolds (1937), Aloe ferox var. e.Berger erythrocarpa (1908) i tak dalej.

Obecnie jest to oficjalny gatunek, z którego wyciskany jest sok, czyli suszony surowiec farmaceutyczny. Jest powszechnie uprawiany w Afryce Południowej do produkcji produktów farmaceutycznych i kosmetycznych.

Używany, chociaż nie tak często jak poprzedni gatunek, Aloe Soap (Aloe saponaria (Ait.) Haw.) Gatunek ten charakteryzuje się obecnością uroczych plam na liściach i ma również bardzo mięsiste liście, z których łatwo jest uzyskać żel.

Aloe vera: właściwości lecznicze i przeciwwskazania

W wielu apartamentach można znaleźć te rośliny ozdobne. Ale nie wszyscy wiedzą, że rośliny Aloe Vera są nie tylko piękne, ale także użyteczne. Od czasów starożytnych aloes jest stosowany w leczeniu różnych chorób. Jednak w medycynie ziołowej jest wiele niuansów. Dlatego konieczne jest ustalenie, jakie choroby roślina leczy, jak ją stosować, jakie ma właściwości i przeciwwskazania. Należy pamiętać, że aloes zawiera również związki toksyczne i szkodliwe, dlatego możliwe jest wykorzystanie leczniczych właściwości rośliny tylko z pełnymi informacjami na jej temat.

Opis

Aloes to rodzaj roślin kwiatowych z rodziny Xantororean, liczący około 500 gatunków. Większość członków tego rodzaju to sukulenty rosnące w suchych regionach tropikalnego pasa i posiadające mechanizmy ochrony wody. Jednocześnie rośliny wyróżniają się miłością do światła i ciepła. Aloes jest bardzo zróżnicowany pod względem wielkości. Mogą to być drzewa o wysokości 10 mi małe rośliny. Charakterystyczną cechą przedstawicieli tego rodzaju są grube, liście szypułkowe, zwykle pokryte białawym nalotem i wyposażone w kolce wzdłuż krawędzi. W naturze liście rośliny służą tylko do gromadzenia wilgoci. Do celów leczniczych używa się głównie liści, czasem - części łodygi.

Jaka jest różnica między aloesem a aloesem i jaka jest różnica między agawą a aloesem?

W medycynie używa się nie więcej niż tuzina gatunków aloesu. Dwie z nich są najbardziej znane ze swoich właściwości leczniczych - aloesu lub prawdziwego aloesu i drzewa aloesowego lub agawy. Zatem aloes to nazwa rodzaju roślin, a poszczególne gatunki nazywane są agawą i aloesem. Chociaż w codziennym życiu, obie te rośliny są często nazywane po prostu aloesem, co może powodować zamieszanie, ponieważ nie jest jasne, jakiego rodzaju roślinę kwestionuje.

Właściwości lecznicze obu typów są podobne, ale mają pewne różnice. Uważa się, że aloes drzewny jest bardziej przydatny w leczeniu chorób skóry, ran i skaleczeń, a właściwości lecznicze aloesu są bardziej wyraźne, gdy są stosowane wewnętrznie.

Aloe vera

Rośliny ojczyste - północno-wschodnia Afryka. Ma nieco ponad pół metra wysokości i ma mięsiste, lekko niebieskawe liście wyrastające z dna łodygi.

Teraz aloes rośnie dziko w różnych regionach - na Wyspach Kanaryjskich, w Afryce Północnej. Również roślinę można znaleźć na Półwyspie Arabskim. Nawet samo słowo aloes jest pochodzenia arabskiego. Oznacza to „gorzki”, ponieważ liście rośliny zawierają gorzkie substancje.

Roślina może być uprawiana w domu. Korzeń dobrze się koi w mieszkaniu, ale rzadko kwitnie.

Agawa

Rośnie głównie w Republice Południowej Afryki - Mozambiku i Zimbabwe. Ekstrakt roślinny był używany przez starożytnych Egipcjan do balsamowania mumii. Roślina ma wygląd małego drzewa lub krzewu o wysokości 2-5 m. Mięsiste liście rosną w górnej części pnia. Kwiatostan ma wygląd długiej szczotki z jasnymi pomarańczowymi kwiatami.

Może być również używany jako roślina domowa. Jednak domowe okazy są znacznie mniejsze niż ich dzikie odpowiedniki.

Skład chemiczny liści

Aloes to wyjątkowa roślina. W zależności od liczby zawartych w nim aktywnych substancji biologicznych (około 250) nie ma równego wśród przedstawicieli flory.

Głównym składnikiem liści rośliny jest woda (97%).

Również w liściach można znaleźć:

Estry
Olejki eteryczne
Proste kwasy organiczne (jabłkowy, cytrynowy, cynamonowy, bursztynowy i inne)
Fitoncydy
Flawonoidy
Garbniki
Żywice
Witaminy (A, B1, B2, B3, B6, B9, C, E)
Beta karoten
Aminokwasy (w tym glicyna, kwas glutaminowy i asparaginowy, aminokwasy egzogenne)
Polisacharydy (glukomannany i acemannan)
Monosacharydy (glukoza i fruktoza)
Antraglycosides
Antrachinon
Alantoina
Pierwiastki śladowe - selen, wapń, potas, magnez, żelazo, mangan, fosfor, cynk, miedź i inne
Alkaloidy, w tym aloina

Aplikacja

Aloes znany jest przede wszystkim jako roślina ozdobna o niezwykłym wyglądzie. Tymczasem lecznicze właściwości aloesu stały się znane kilka tysięcy lat temu. Różne części rośliny były z powodzeniem używane przez egipskich kapłanów i starożytnych lekarzy. Współczesna nauka potwierdza jej właściwości lecznicze. Wyjaśnia je unikalny kompleks witamin, mikroelementów, aminokwasów i innych związków, które korzystnie wpływają na różne układy ludzkiego ciała.

Ale nawet gdy uprawia się go jako roślinę doniczkową, aloes ma właściwości lecznicze, ponieważ odświeża powietrze i wzbogaca go fitoncydami. Oprócz medycyny, ekstrakt roślinny jest szeroko stosowany w kosmetykach i perfumach. Do gotowania używa się soku i miąższu.

Zastosowanie medyczne

Z reguły w medycynie stosuje się sok otrzymywany z mięsistych liści lub zewnętrznych części łodygi (bielu). Może być używany jako świeży sok, a jeden odarty (sabur). Sok jest ekstrahowany przez zbieranie go ze świeżo ściętych liści. Możliwe jest również uzyskanie soku za pomocą prasy. Kwiat aloesu, pomimo jego piękna, nie ma zastosowania medycznego.

Zdjęcie: Trum Ronnarong / Shutterstock.com

Świeży sok i sabur to najbardziej przydatne rodzaje leków. Ich wysoki efekt wynika ze złożonego działania na różne związki. Poszczególne składniki rośliny, które można znaleźć w różnych preparatach farmaceutycznych i kosmetykach, nie mają tak dużego efektu ze względu na stosowanie środków konserwujących.

Ponadto olej aloesowy jest szeroko stosowany w medycynie i kosmetykach. Jest również wykonany z liści. W tradycyjnej i tradycyjnej medycynie stosuje się takie formy dawkowania jak syrop, żel, maść i płynny ekstrakt. W niektórych przypadkach ekstrakt można podawać domięśniowo za pomocą zastrzyków.

Co robi aloes?

Składniki roślin mają pozytywny wpływ na następujące systemy i narządy ludzkiego ciała:

układ sercowo-naczyniowy
przewód pokarmowy
skóra
układ odpornościowy
układ nerwowy
oczy

Także komponenty roślin:

Posiadają działanie przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe.
Wydalone toksyny i żużle
Zwiększ ogólny ton ciała
Przywróć mikroflorę jelitową
Obniża poziom cukru we krwi i poziom cholesterolu
Przyspieszenie wzrostu włosów i zapobieganie wypadaniu włosów
Popraw krążenie krwi
Pomoc w chorobach alergicznych
Łagodzi ból mięśni, stawów i zębów
Stosowany w stomatologii do leczenia zapalenia jamy ustnej, zapalenia dziąseł i płytki nazębnej.
Używany jako środek profilaktyczny przeciwko rakowi i pomocniczemu w ich terapii.
Mają właściwości przeciwutleniające, moczopędne i przeczyszczające.
Stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych (gruźlica, astma oskrzelowa, zapalenie płuc)
Stosowany w ginekologii w leczeniu chorób takich jak kandydoza, waginoza, endometrioza, włókniak macicy, opryszczka narządów płciowych

Sok z aloesu ma silne działanie bakteriobójcze. Jest aktywny przeciwko:

gronkowiec
Streptococcus
kije dyzenteryczne
pałeczek duru brzusznego
kije błonicy

Różne związki miazgi są odpowiedzialne za poprawę aktywności różnych układów ciała. Na przykład działanie przeciwzapalne rośliny tłumaczy się obecnością w niej kwasu salicylowego, środka przeczyszczającego - antrachinonu i aloinów, żółciopędnej - cynku i selenu itp.

Zastosowanie w gastroenterologii

Sabur poprawia motorykę jelit. Może być stosowany jako środek przeczyszczający i żółciopędny, a także jako środek poprawiający trawienie. Ponadto preparaty pochodzące z roślin są wykorzystywane do:

Zapalenie żołądka
Zapalenie jelit
Zapalenie żołądka i jelit
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego
Wrzód żołądka i dwunastnicy

Zastosowanie w dermatologii

Roślina najbardziej korzysta z leczenia chorób skóry. Do nanoszenia na skórę najlepiej nadaje się olej. Olej ma właściwości bakteriobójcze, przeciwzapalne, przeciwutleniające i gojące rany i jest stosowany w leczeniu różnych stanów zapalnych skóry, wysypek, łuszczycy, pokrzywki, egzemy, trądziku, odleżyn, oparzeń, ran.

Polisacharydy zawarte w miąższu, a przede wszystkim azemannan, mają interesującą właściwość. Udowodniono klinicznie, że są w stanie aktywować produkcję komórek odpornościowych organizmu, makrofagów, które odgrywają kluczową rolę w naprawie uszkodzonych tkanek. Ta zdolność jest acemannan i jest stosowana w leczeniu chorób skóry.

Zastosowanie w okulistyce

Sok aloesowy może być stosowany w leczeniu różnych chorób okulistycznych - zapalenia spojówek, zapalenia śluzówki, postępującej krótkowzroczności, a nawet zaćmy. Lecznicze właściwości aloesu dla oczu tłumaczą obecność w roślinie rozległego kompleksu witamin, głównie witaminy A. Składniki zawarte w soku poprawiają ukrwienie siatkówki i otaczających tkanek oka.

Zdjęcie: Ruslan Guzov / Shutterstock.com

Stosować w leczeniu chorób układu krążenia

Korzystny wpływ składników roślinnych na układ sercowo-naczyniowy wynika przede wszystkim z enzymów, które zmniejszają ilość szkodliwego cholesterolu i cukru we krwi oraz zapobiegają powstawaniu zakrzepów krwi. Badania wykazały, że dzienne spożycie 10-20 ml soku może zmniejszyć całkowity poziom cholesterolu o 15% w ciągu kilku miesięcy. Badania pokazują również, że żel rośliny może zmniejszyć ryzyko choroby wieńcowej.

Przeciwwskazania

Wewnętrzne podawanie leków z rośliny jest przeciwwskazane w:

Zaostrzenie chorób przewodu pokarmowego
Indywidualna nietolerancja
Ciężkie nadciśnienie i ciężkie patologie układu sercowo-naczyniowego
Krwawienie - hemoroidy, macica, miesiączka
Wirusowe zapalenie wątroby typu A
Zapalenie pęcherzyka żółciowego
Jade
Zapalenie pęcherza moczowego
Hemoroidy
Poniżej 3 lat
Ciąża

Maści i oleje stosowane do gojenia ran oraz w dermatologii mają mniej przeciwwskazań. W szczególności mogą być używane przez kobiety w ciąży. Do leczenia dzieci można zastosować maść, zaczynając od roku życia.

Leczenie dzieci poniżej 12 roku życia środkami wewnętrznymi jest zalecane tylko po konsultacji z pediatrą. Uważaj na przepisywanie leków od aloesu osobom starszym. Podczas laktacji nie zaleca się stosowania leków wewnętrznych.

Efekty uboczne

Większość związków zawartych w roślinie ma pozytywny wpływ na organizm ludzki. Istnieją jednak wyjątki od tej reguły.

Przy stosowaniu ekstraktu należy pamiętać, że skóra liści zawiera substancje gorzkie. Ale gorycz sama w sobie nie jest ich główną wadą. Współczesne badania sugerują, że gorzki alkaloid aloin ma właściwości rakotwórcze. Chociaż aloina w niskim stężeniu i przy stosowaniu epizodycznym nie jest najprawdopodobniej niebezpieczna (ponadto jest stosowana w preparatach przeczyszczających na bazie aloesu, a także jako suplement diety), zaleca się dokładne oczyszczenie ich z przygotowania soku z liści. obrać.

Również w roślinie znajdują się specjalne enzymy - antyglikozydy. W przypadku przedawkowania mogą prowadzić do krwawienia i poronienia u kobiet w ciąży.

Z wewnętrznym spożyciem soku możliwe naruszenia przewodu pokarmowego - niestrawność, zgaga, biegunka, ból brzucha. Czasami krew może pojawiać się w moczu, zaburzenia rytmu serca i osłabienie mięśni. Nie zaleca się przyjmowania preparatów roślin bezpośrednio przed snem, ponieważ może to powodować bezsenność.

Użytek domowy

Oczywiście do leczenia można kupić w aptece różne leki zawierające składniki roślinne. Jednak najskuteczniejsze jest stosowanie świeżego soku z aloesu. Można go przygotować z roślin uprawianych w domu samodzielnie.

Dorastanie

Roślina nie wymaga dużej staranności. Ponieważ jest przystosowany do suchego klimatu, może się obejść bez częstego podlewania. Wystarczy zrobić to 1-2 razy w tygodniu, zimą - raz w miesiącu. Niemniej jednak warto wziąć pod uwagę, że roślina uwielbia ciepło i słońce, więc dobrze rozgrzane i oświetlone miejsce jest do tego lepiej przystosowane. Zimą roślina musi być chroniona przed zimnem i przeciągami. Najłatwiej jest rozmnażać roślinę za pomocą pędów szczytowych, sadzonek i pędów, które rosną u podstawy pędów.

Do cięcia najlepiej nadają się największe liście z wysuszoną górą, znajdujące się w dolnej części łodygi. Nie bój się ich usunąć, ponieważ roślina jest w stanie szybko rozwijać nowe. Przed zabiegiem usuwania liści najlepiej nie podlewać rośliny przez kilka tygodni, ponieważ sprzyja to koncentracji substancji pożytecznych.

Liście muszą być cięte, szarpane lub odłamywane u samej podstawy. Możesz wycisnąć sok rękami lub posiekać liście i przepuścić je przez maszynkę do mięsa lub mikser. W celu przygotowania niektórych preparatów korzystny jest taki sposób. Przed pocięciem liści należy je usunąć ze skóry.

Należy pamiętać, że tylko świeże liście mają największe korzyści, dlatego liście należy usuwać tylko przed bezpośrednim przygotowaniem leku. Po kilku godzinach wiele aktywnych związków zaczyna się rozpadać. Sok lub kleik z liści również nie może być przechowywany przez długi czas, nawet w lodówce. Oczywiście nie zepsują się, ale stracą wiele ze swoich użytecznych właściwości.

Przygotowanie medycyny aloesowej w domu

Poniżej znajdują się przepisy na sok lub miazgę, które można przygotować w domu. Bardzo często do soku dodaje się miód, który wzmacnia działanie aloesu. Jednak przy stosowaniu miodu należy pamiętać, że jest to silny alergen, nawet silniejszy niż sam aloes. Dawkowanie powinno być ściśle przestrzegane, ponieważ produkty aloesowe mogą powodować pewne skutki uboczne. Należy pamiętać, że te przepisy nie zastępują leczenia, ale mogą je tylko uzupełniać. Przed użyciem należy skonsultować się z lekarzem.

Aby poprawić trawienie, a także wzmocnić organizm po poważnych chorobach, zaleca się mieszanie:

150 g soku
250 g miodu
350 g mocnego czerwonego wina

Ta mieszanina powinna być podawana przez 5 dni. Weź trzy łyżki stołowe dziennie przed posiłkami.

Dzieci do wzmocnienia ciała będą pasować do innego przepisu:

Pół szklanki soku
500 g zmiażdżonego orzecha włoskiego
300 g miodu
3-4 sok z cytryny

Należy przyjmować 3 razy dziennie przed posiłkami na łyżeczkę.

W trakcie leczenia gruźlicy wykonamy następującą mieszaninę:

15 g soku
100 g masła
100 g proszku kakaowego
100 g miodu

Mieszankę należy przyjmować 3 razy dziennie po łyżce.

Podczas leczenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego zaleca się przyjmowanie soku 25-50 ml dwa razy dziennie. Gdy sok z żołądka bierze łyżeczkę pół godziny przed posiłkiem przez 1-2 miesiące. W przypadku zaparć i zapalenia jelita grubego zaleca się również pobranie soku z łyżeczki przed posiłkiem.

Gdy wrzody żołądka i dwunastnicy można przygotować, biorąc 0,5 szklanki rozgniecionych liści i ¾ szklanki miodu. Aby nalegać, mieszanina musi być w ciągu 3 dni w ciemnym miejscu. Następnie dodaj szklankę Cahors, nalegaj na kolejny dzień i odcedź. Skład spożywać łyżkę 3 razy dziennie przed posiłkami.

W leczeniu chorób układu oddechowego można stosować czysty sok. Kiedy zaleca się przeziębienie, codziennie chowaj 3 krople do każdego otworu nosowego. Przebieg leczenia to tydzień. Jeśli masz ból gardła, pomoże ci płukanie gardła rozcieńczoną wodą z sokiem roślinnym. W przypadku zapalenia jamy ustnej można również użyć świeżego soku do płukania.

W przypadku opryszczki zaleca się smarowanie wysypek świeżym sokiem pięć razy dziennie.

W leczeniu nerwicy należy mieszać liście aloesu, marchewkę i szpinak i wyciskać z nich sok. Weź sok powinien być dwie łyżki stołowe trzy razy dziennie..

Podczas leczenia furunculosis zaleca się mieszanie w równych proporcjach oliwy z oliwek i soku. Uzyskaną kompozycję należy zwilżyć gazą i nałożyć na dotknięty obszar na jeden dzień. Następnie kompozycję należy zastąpić świeżą.

W leczeniu zapalenia spojówek i zapalenia błony śluzowej oczu należy rozpuścić kleik z liści wodą w stosunku 1: 5. Nie można użyć nierozcieńczonego soku! Mieszaj mieszaninę przez godzinę, gotuj przez godzinę i odcedź. Uzyskany płyn musi być wykonany płynami i wytrzeć.

Kompresy są zalecane do leczenia zapalenia stawów. Do ich przygotowania zaleca się:

3 łyżki. l sok
6 łyżek. l kochanie
9 łyżek. l wódka

Składniki miesza się, a powstałą substancję zwilża się gazą, która nakłada się na dotknięty obszar.

Treelike Aloe lub Stoletnik / Aloë / Aloe - recenzja

Często słyszę, jak ludzie pytają o coś w rodzaju „Czy ten aloes jest również leczniczy?”.

I są dziesiątki, jeśli nie setki odmian. Są bardzo niezwykłe potwory, w których nie rozpoznajesz natychmiast aloesu.

MEDYCZNY zaakceptował tylko dwa rodzaje aloesu - aloes WIARA i drzewo aloesowe. Te, które były i są prawie każdą babcią.

1. Aloe vera, rośnie w wiązce lub kilku pęczkach, z należytą starannością, zwiększa swoją objętość, ale nie staje się drzewem, jasnozielonym, mięsistym, w małym miejscu i kolcami - na zdjęciu 1. Liście są długie i dość równe, nigdzie nie skręcaj się. Często sprzedawany w pakietach na rynku, kolor jego nawet szaro-niebieskawego jest.

2. Drzewo aloesu na obrazie tytułowym, rośnie w górę, rozgałęzia się, staje się jak drzewo, liście są mięsiste, ale mogą się skręcać, także z kolcami i dzieje się bez krupushki.

Oficjalnie inne rodzaje aloesu nie są lecznicze, a mianowicie tygrysi aloes, potworne formy (brzydkie kłujące), aloes czarny kamień - na zdjęciu 2, kolczaste.

Nieleczony aloes

Ale! Nikt nie zaprzecza, że ​​gatunki te mogą również odnieść korzyść, choć niezbadane i nieudowodnione

http://kapilyar.ru/lechebnyj-aloe-kak-vyglyadit/

Przydatne właściwości aloesu, przeciwwskazania i przepisy kulinarne

Aloe vera

Wieloletnia soczysta roślina tropikalna. Dotyczy stymulantów biogennych, wpływa na procesy metabolizmu i regeneracji tkanek. Ma wyraźne właściwości przeczyszczające, wydzielnicze, przeciwzapalne, gojące rany, przeciwbakteryjne, bakteriobójcze.

Obecny aloes. Botaniczna ilustracja z książki Francisco Manuela Blanco „Flora de Filipinas”, 1880–1883.

Właściwości lecznicze i przeciwwskazania aloesu były znane w starożytnym Egipcie. Roślina ta była uważana nie tylko za leczącą, ale także świętą. Symbolizowało długowieczność i dobrobyt. Został przedstawiony na ścianach egipskich grobowców, zrobiono z niego kadzidło i przyniesiono jako ofiarny dar dla faraonów. I oczywiście słynny krem ​​Kleopatra został przygotowany na bazie soku z aloesu. Roślina była również dobrze znana w starożytnych kulturach Indii i Chin. Szamani z Ameryki Południowej nosili suszone liście na szyjach jako amulety ochronne. We współczesnym świecie aloes jest oficjalnie uznawany za cenny surowiec leczniczy, jest szeroko stosowany w kosmetologii i farmakologii, medycynie tradycyjnej i tradycyjnej.

Funkcje Aloe Vera

Lecznicze właściwości aloesu są najbardziej badane. Ten typ sukulentów jest aktywnie wykorzystywany w farmakologii, kosmetologii, perfumerii, medycynie tradycyjnej. To ten gatunek jest bezpretensjonalną rośliną wewnętrzną i jednocześnie użytecznym „domowym uzdrowicielem”.

Pochodzenie i obszar

Ojczyzna aloes - Afryka Północna i Wschodnia. W naturze roślina ta występuje w Maroku, Mauretanii, Egipcie, na Półwyspie Arabskim, a także w tropikalnej Afryce, na Madagaskarze. Aloes jest szeroko rozpowszechniony w krajach azjatyckich, Indiach i Ameryce Południowej. Wyspa Socotra słynie z różnorodnych gatunków tego soczystego. Tutaj przez odparowanie soku uzyskuje się słynny na całym świecie suchy ekstrakt roślinny - sabur, który można przechowywać przez długi czas. W naturze aloes wytrzymuje suchy i gorący klimat. Niektóre gatunki, takie jak wspaniały aloes, mogą osiągnąć wysokość do 6 metrów. Roślina ma dużo wilgoci, którą zatrzymuje, zamykając pory na liściach.

Gatunki aloesu

Istnieje około 500 gatunków tego rodzaju soczystych roślin. Jakie rodzaje leczniczego aloesu można uprawiać jako rośliny domowe?

  • Aloes Barbados, to aloes, obecny aloes.
  • Aloes urozmaicony.
  • Aloes kolczasty lub pręgowany.
  • Treelike aloesu lub agawy.

Pstrobarwne i szpinakowe aloesy są często hodowane jako dekoracyjne rośliny domowe. Mają „atrakcyjny wygląd” o pięknym kolorze liści i jasnych kolorach. Ale agawa i aloes są częściej używane do celów leczniczych.

Opis botaniczny i cechy opieki

Jak wygląda drzewo aloesu lub agawa, która jest najczęściej hodowana jako roślina domowa? Zgodnie z cechami botanicznymi wygląda tak samo jak jego dzicy krewniacy, ale o wiele mniejszy.

  • Korzeń i łodyga. System korzeniowy jest słabo rozwinięty. Na drzewiastej łodydze są ślady martwych liści - blizny.
  • Liście. Są to rozety z blachy o średnicy 60–80 cm. Liście są zielonkawo-szare, gładkie, mięsiste, soczyste, z postrzępionymi krawędziami, lekko wypukłe, spiczaste na końcu. Liście mogą dorastać do 1 m wysokości.
  • Kwiaty W naturze aloes kwitnie tylko w piątym lub szóstym roku życia. W warunkach pokojowych aloes kwitnie rzadko i tylko w miesiącach zimowych. Kwiat ma kształt długiego pędzla, na którym zbiera się dzwonkowate, rurowe kwiaty w jasnym pomarańczowym kolorze.

Jak dbać o agawę?

  • Połóż się na słonecznej stronie, ponieważ jest to roślina kochająca światło.
  • Regularnie obracaj, aby roślina rozwijała się równomiernie.
  • Zawiąż duże liście.
  • Roślina boi się zimna.
  • Lubi obfite podlewanie, ale woda nie powinna pozostać na patelni.
  • Kwiat jest podatny na rozkład z nadmiarem wilgoci.
  • Przeszczepiany raz na trzy lata.
  • Nie zaleca się aktywnego karmienia, w przeciwnym razie kwiat rośnie zbyt szybko.
  • Podczas sadzenia na dnie doniczki należy umieścić drenaż.
  • Gleba powstaje z darni, gleby ogrodowej, piasku.
  • Kwiat jest dobrze rozmnażany przez sadzonki, które szybko zakorzeniają się w wodzie.

Przygotowanie surowców

Do leczenia zużytych liści rośliny. Substancje lecznicze gromadzą się w miazdze liściowej dopiero w drugim roku wzrostu. Jeszcze lepiej, jeśli agawa ma co najmniej 4 lata.

  • Jakie liście wyciąć? Polecam usunąć dolne i środkowe, duże i mięsiste liście u samej podstawy łodygi. Ich długość powinna wynosić od 18 do 45 cm, można również wytwarzać lekarstwa z pędów bocznych aloesu, które powinny mieć co najmniej 15 cm długości.
  • Jak przechowywać liście aloesu? Nie można natychmiast zastosować ciętych liści. Surowiec jest przechowywany w lodówce przez 2 tygodnie (liście są wstępnie umyte i dobrze wysuszone), owinięte ciasno w papier. Po starzeniu się z liści można zrobić sok, nalewkę, maść i inne formy leku.

Przy przemysłowym przygotowywaniu surowców aloes jest suszony w specjalnych suszarniach. Po czym liście stają się pomarszczone i brązowe. Mogą być przechowywane przez 2 lata. Świeże surowce są przetwarzane nie później niż 24 godziny później, w przeciwnym razie utracone zostają korzystne właściwości aloesu. Świeży sok jest wytwarzany z rośliny w sposób przemysłowy, następnie jest odparowywany i uzyskuje się sabur, który jest następnie stosowany w farmakologii jako proszek.

Działanie lecznicze

Jakie są lecznicze właściwości aloesu? Jakie zawiera składniki odżywcze?

  • Skład chemiczny Roślina ma wiele enzymów, fitoncydów, pierwiastków śladowych i witamin. Ma wysoką zawartość kwasów organicznych, substancji żywicznych, przeciwutleniaczy. Kwiat zawiera cenną alantoinę i aloinę, polisacharydy, fenole, gorzkie, glikozydy.
  • Podstawowe właściwości farmakologiczne. Należą do nich: bakteriobójcze, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, gojenie ran. Ponadto lecznicze właściwości aloesu pomagają w leczeniu przewodu pokarmowego, normalizują trawienie i poprawiają apetyt. Kwiat słynie z działania tonizującego, pomaga organizmowi radzić sobie z poważnymi chorobami, wzmacnia układ odpornościowy.

Dzięki antyoksydantom aloes usuwa z organizmu toksyny, żużle, metale ciężkie, zapobiega przedwczesnemu starzeniu się i nowotworom.

Wskazania

Jakie choroby pomagają aloesowi i mają działanie terapeutyczne?

  • Leczenie żołądka. Agawa jest skuteczna w przewlekłym zapaleniu żołądka, wrzodzie trawiennym. Roślina jest również stosowana w infekcjach zakaźnych, na przykład w czerwonki. Aloes jest silnym naturalnym antybiotykiem, który zabija jelitowe pałeczki czerwonki.
  • Zaparcia. Wiadomo, że leki aloesowe mają silne działanie przeczyszczające. Najlepiej używać Sabur - żółtego, gorzkiego proszku z aloesu. Przyjmuje się go w małych dawkach 0,1 g, rozcieńczonych wodą. Lek eliminuje przewlekłe i atoniczne zaparcia, zwiększając napięcie mięśni gładkich jelit. Na przykład w Niemczech aloes jako środek przeczyszczający jest uznawany przez publiczną służbę zdrowia. W farmakologii dodaje się go do kompozycji różnych środków przeczyszczających. Ponadto kwiat skutecznie leczy zapalenie jelita grubego i jelit - zapalenie jelita grubego i jelita cienkiego.
  • Zapalenie trzustki. Gdy zapalenie trzustki często narusza odpływ jego tajemnicy. Sok agarowy stymuluje wydzielanie trzustki i woreczka żółciowego. Jednak w ostrym zapaleniu trzustki leczenie aloesu może pogorszyć chorobę. Ale w postaciach przewlekłych z brakiem produkcji enzymów kwiat może pomóc.
  • Angina Przyczyną zapalenia migdałków jest gronkowiec lub paciorkowiec, który atakuje migdałki. Roślina zapobiega namnażaniu gronkowców i paciorkowców i przyczynia się do szybkiego powrotu do zdrowia. Leczenie prawdziwego bólu gardła (nie tylko ból gardła) nie jest kompletne bez antybiotyków. Agawa w tym przypadku jest częścią złożonej terapii: rozcieńczony sok jest leczony gardłem, migdałkami, gardłem. Ponadto roślina jest używana w innych chorobach gardła - zapaleniu migdałków i zapaleniu gardła. W stomatologii leczą zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej.
  • Cukrzyca. Żużle, otyłość, nadmiar cholesterolu, chorej wątroby i trzustki - wszystko to „organizuje” początek cukrzycy w organizmie. W agawie znajduje się wiele enzymów rozkładających tłuszcze, regulujących funkcje wątroby, oczyszczających drogi żółciowe, limfę i krew. Aloes przywraca równowagę chemiczną w organizmie i normalizuje upośledzone procesy metaboliczne w cukrzycy.
  • Leczenie nieżytu nosa. Z ARVI, grypa, przeziębienie, katar - jeden z najczęstszych objawów. Do dezynfekcji przewodów nosowych stosować sok z agawy. Musi być rozcieńczony wodą, aby nie przesuszyć śluzu. Ostatnio pojawiły się informacje na temat przeciwwirusowych właściwości aloesu. Roślina może być skuteczna w wirusowych infekcjach dróg oddechowych.
  • Zapalenie zatok Leczenie zapalenia zatok zajmuje się otolaryngologią. Oczywiście w tradycyjnej medycynie agawa nie dotyczy leków pierwszego wyboru. Zapalenie zatok - zapalenie zatok szczękowych, które jest leczone przez długi czas w warunkach ambulatoryjnych. Kwiat jest stosowany jako pomocniczy środek antyseptyczny i antybakteryjny. Podobnie jak w przypadku bólu gardła, zapalenie stawów najczęściej leczy się antybiotykami.
  • Choroby dolnych dróg oddechowych. Aloes obejmuje kompleksowe leczenie zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli, gruźlicy i astmy oskrzelowej. W mieszance dodać wieprzowinę lub gęsi tłuszcz, naturalne masło w leczeniu silnego, irytującego kaszlu. Uważa się, że agawa pomaga z kokluszem.
  • Leczenie ran aloesowych, oparzeń i innych zmian skórnych. Aloes można stosować zewnętrznie jako środek antyseptyczny. Kwiat leczy dobrze rany, oparzenia, wrzody, ropnie, zapalenie skóry, wszelkie ropne zapalenia skóry, w tym również o charakterze bakteryjnym.
  • Zły apetyt. Zalecany jest świeży sok, ale w małych dawkach. Goryczka zawarta w roślinie, stymuluje produkcję enzymów, zwiększa apetyt.
  • Narażenie na promieniowanie. W połączeniu z rycynami i olejem z eukaliptusa stosuje się sok z agawy, aby zapobiec lub złagodzić chorobę popromienną podczas ekspozycji na promieniowanie.

Rzadziej wymieniana jest inna właściwość kwiatu - jest to naturalny afrodyzjak. Służy do stymulowania aktywności seksualnej, zwiększenia siły u mężczyzn.

Zastosowanie w medycynie tradycyjnej i farmakologii

Stosowanie aloesu w domu bez konsultacji z lekarzem może być szkodliwe dla zdrowia. Istnieją przypadki zatrucia agresją, które objawia się w postaci takich objawów - biegunka (często z krwią), nudności, wymioty, fałszywa potrzeba wypróżnienia, zapalenie jelit, krwawienie.

Maść przygotowywana jest na bazie świeżego soku. Tłuszcz wieprzowy powinien być wewnętrzny, stopiony. Można go zastąpić tłuszczem borsuka lub ghee.

  1. Weź 150 gramów soku z aloesu, 200 gramów tłuszczu wieprzowego, 100 gramów miodu.
  2. Mieszać i podgrzewać, aby rozpuścić.
  3. Umieść schłodzoną maść w szklanym pojemniku.
  4. Przechowywać w lodówce.

Taka maść może być rozmazana na chorej skórze, ropne rany, oparzenia. Smaruje również klatkę piersiową podczas kaszlu.

Aby uzyskać sok, należy posiekać arkusz i wycisnąć płyn przez kawałek gazy lub bandaża. Sok z aloesu jest podstawowym składnikiem wielu naparów leczniczych i maści. W medycynie ludowej opisano wiele receptur z agawy. Przygotowuje się go z winem, miodem, orzechami włoskimi, sokiem z cytryny. W przypadku chorób oskrzeli i płuc, do mieszanki można dodać buliony ziół leczniczych - althea, podbiału, lukrecji, dzikiego rozmarynu, szałwii, anyżu, lipy, mięty pieprzowej i wielu innych. Przepisy wykorzystują czysty sok z aloesu, jak również jego rozdrobnione liście.

Jak używać świeżego soku?

  • Powinien być przyjmowany w ścisłej dawce - 1 łyżeczka 3 razy dziennie.
  • Podczas leczenia błon śluzowych należy go rozcieńczyć przegotowaną wodą.
  • Nierozcieńczony świeży sok nakłada się na rany, a plastry aloesu można nakładać.
  • Gdy sok z zapaleniem oka można stosować w silnym rozcieńczeniu (1:10), jest on stosowany do sporządzania płynów.
  • Zalecany w wielu chorobach: zaparcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, wrzód żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie oskrzeli.
  • Jest stosowany jako środek profilaktyczny w celu wzmocnienia układu odpornościowego podczas epidemii grypy, ARVI.
  • Zachowaj świeży sok nie może, powinien być przygotowany tylko na jeden odbiór.

Przeczytaj więcej o użyciu soku z aloesu w naszym innym artykule.

Nalewka z alkoholu

Alkohol Nalewka na alkohol jest przygotowywany na różne sposoby. Stosuj go zewnętrznie jako środek antyseptyczny do leczenia ran, ropnych zmian (nie można go rozmazać oparzeniami). Jako środek antyseptyczny dla skóry stosuje się w rozcieńczeniu wodą. Przygotowany na bazie wódki lub alkoholu (w rozcieńczeniu od 40 do 70%). Istnieją również popularne przepisy, w których jako konserwant używane jest wino deserowe.

  1. Weź 100 g zmiażdżonych liści aloesu.
  2. Włóż do szklanego pojemnika i napełnij 0,5 litra wódki.
  3. Domagaj się 10 dni.

Nalewka nie może filtrować. Weź łyżkę pół godziny przed posiłkiem.

Odwar

Z liści agawy w komponencie z innymi ziołami leczniczymi uzyskuje się dobry wywar antyseptyczny, który można wypić i zastosować zewnętrznie do mycia nosa, płukania gardła.

  1. Przygotuj 1 łyżkę. łyżka zgnieciony aloes.
  2. Wymieszaj 1 łyżeczkę rumianku, limonki, oregano, kwiatów bzu czarnego.
  3. Wybierz 1 łyżka. łyżka mieszanki ziół.
  4. Dodaj do niej aloes i zalej szklanką wrzącej wody.
  5. Domagaj się 30 minut.

Nie można parzyć i dodawać sok w surowej postaci do już przygotowanego wywaru. Akceptowane w formie filtrowanej. Ten wywar ratuje przed przeziębieniami, łagodzi nieprzyjemne objawy ze strony układu oddechowego. Możesz pić go za ½ szklanki kilka razy dziennie.

Aloes z miodem

Miód w połączeniu z aloesem jest skuteczny w zapaleniu żołądka o niskiej kwasowości. Jest również pijany z silnym kaszlem w ostrych infekcjach wirusowych dróg oddechowych, grypą, zapaleniem oskrzeli, zapaleniem płuc, w celu wzmocnienia układu odpornościowego. Nakładać w postaci okładów na zmiany skórne, maski - do pielęgnacji skóry i włosów, tampony - do erozji szyjki macicy.

  1. Weź 1 część soku ze świeżych kwiatów i 1 część miodu.
  2. Dokładnie wymieszaj mieszaninę.
  3. Włóż do lodówki.

Ta mieszanina może być przechowywana przez miesiąc, ponieważ miód jest dobrym środkiem konserwującym. Weź łyżkę na pół godziny przed każdym posiłkiem. Przepisy na aloes z miodem mogą być zróżnicowane. Dodają wino, zmielone orzechy włoskie, wódkę, sok z cytryny i inne składniki. Przeczytaj więcej o przepisach i leczeniu aloesu z miodem w naszym innym artykule.

Pielęgnacja twarzy

W domu możesz zrobić kremy, płyny, toniki, maseczki do twarzy z soku z kwiatów. Produkty te działają kojąco, kojąco, tonizująco, nawilżająco. Sok jest skuteczny w przypadku suchej, tłustej i wyblakłej skóry, trądziku, trądziku, ropnego zapalenia. Skórę twarzy można przetrzeć świeżym sokiem (lub kawałkiem ciętego liścia) rano i wieczorem. Przeczytaj więcej o użyciu soku z twarzy aloesu w medycynie ludowej w naszym innym artykule.

Pielęgnacja włosów

Jak stosować aloes do włosów w domowych przepisach? Służy do odżywiania, nawilżania, ujędrniania masek do skóry głowy i włosów, a także wywary do płukania po praniu. Roślina jest skuteczna na łojotok, łupież, łysienie, wypadanie włosów, zwiększoną zawartość tłuszczu w włosach. Jako środek zapobiegawczy zaleca się dodanie łyżeczki świeżego soku do szamponów i odżywek. To nadaje włosom połysk i elastyczność, przyczynia się do ich szybkiego wzrostu. Przeczytaj więcej na temat użycia soku z aloesu do włosów, przeczytaj nasz inny artykuł.

Cechy użytkowania dla kobiet

Aloes jest stosowany w ginekologii w leczeniu chorób zapalnych. Jednak te spotkania są w dziedzinie medycyny tradycyjnej. Na przykład nie wszyscy ginekolodzy popierają pomysł pomocniczego leczenia erozji szyjki macicy tamponami z aloesem i miodem. Ale we współczesnej praktyce ginekologicznej zastrzyki (podskórnie i domięśniowo) z aloesem są szeroko stosowane. To narzędzie działa jak tonik, zwiększa odporność na patogeny, stymuluje procesy metaboliczne i regenerujące w kobiecym organizmie. Zastrzyki są przepisywane w przypadku erozji szyjki macicy, zapalenia przydatków, niedrożności jajowodów, niepłodności, a także w przypadku przewlekłych zakażeń obszaru moczowo-płciowego (mykoplazmoza, ureaplazmoza, chlamydia).

Aloes podczas ciąży jest stosowany tylko na zalecenie lekarza. Surowym przeciwwskazaniem jest wewnętrzne stosowanie leku, pomimo wszystkich niezaprzeczalnych zalet aloesu. Przyczyną są substancje antrachinonowe. Dają silny efekt przeczyszczający na zaparcia, ale mogą również prowadzić do napięcia mięśni macicy i powodować przedwczesne porody lub poronienia we wczesnych stadiach. Sok pobudza napływ krwi do miednicy małej, co może również powodować krwawienie z macicy i poronienie. W ciąży ta roślina może być używana tylko zewnętrznie jako środek antyseptyczny, przeciwbakteryjny.

Farmaceutyczne postacie dawkowania uwalniania

Aloes jest produkowany jako niezależny lek w płynnym i suchym ekstrakcie oraz jako część wielu innych leków.

  • Płynny ekstrakt. Lek ten jest stymulatorem biogennym, przeznaczonym do wstrzyknięć podskórnych. Jest stosowany w gastroenterologii, neurologii, pulmonologii. Zastrzyki są przepisywane na zapalenie żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie pęcherzyka żółciowego. Dają efekt terapeutyczny w nerwobólach, zapaleniu nerwów, zapaleniu płuc, zapaleniu oskrzeli, gruźlicy, po udarze. Zastrzyki są zalecane w złożonym leczeniu niepłodności męskiej, różnych chorób okulistycznych - zapalenia spojówek, zapalenia powiek, zapalenia rogówki i innych stanów zapalnych. Lek skutecznie zmniejsza ostrość wzroku, słuch i węch. Przeczytaj więcej o zastrzykach z aloesu w naszym innym artykule.
  • Sok Jest stosowany wewnątrz, na zewnątrz, lokalnie. Sok konserwujący to alkohol. Należy do grupy środków przeczyszczających, preparatów tonizujących, immunomodulujących, bakteriobójczych. Sok wzmacnia działanie innych środków przeczyszczających, a także leków stymulujących tworzenie krwi. Może istnieć ryzyko braku potasu, podczas gdy stosowanie soku aloesowego z diuretykami (diuretykiem).
  • Aloe Liniment. To kremowa masa. Stosuje się go zewnętrznie do oparzeń (w tym promieniowania), zapalenia skóry, neurodermitis, łuszczycy, egzemy, czerwonych porostów, zmian zanikowych skóry śluzowej i sromowej. Nakładać kilka razy dziennie cienką warstwą na dotknięte obszary, przykrywając gazą. Przy silnych zmianach nałóż grubą warstwę bez bandaży.
  • Syrop z żelazem. Ten złożony preparat ziołowy przepisywany jest na niedokrwistość hipochromową, kompensuje niedobór żelaza i zwiększa poziom hemoglobiny. Ponadto lek może być stosowany jako środek antyseptyczny, przeczyszczający, żółciopędny, adaptogenny i tonik. Syrop ma dość obszerną listę przeciwwskazań: przewlekła niewydolność nerek, niewydolność serca, kamica żółciowa, zapalenie pęcherza moczowego, wysokie ciśnienie krwi, hemoroidy, krwawienie z macicy, inne rodzaje niedokrwistości.
  • Pigułki Przydziel z postępującą krótkowzrocznością, aby przyspieszyć regenerację tkanek. Wypij długi kurs - co najmniej miesiąc. Na receptę lekarską możesz przejść drugi kurs w ciągu 3–6 miesięcy. Są tabletki powlekane, 20 sztuk w opakowaniu. Również na rynku farmakologicznym oferowany jest inny lek - aloes w postaci suplementów diety (240 sztuk w słoiku). Skład tego leku obejmuje celulozę, laktozę, witaminę C, witaminy z grupy B, wapń, amid kwasu nikotynowego (witamina PP).

Również w aptece i sklepach specjalistycznych można kupić kosmetyki do pielęgnacji skóry z wyciągiem z aloesu - kremy do rąk i twarzy, balsamy, maseczki peelingujące, żele, dezodoranty.

Aloes w tradycyjnej medycynie - sprawdzony i skuteczny środek. Przez wiele dziesięcioleci zebrano przepisy na przygotowanie nalewek, maści, wywarów z soku z tego kwiatu. Są one stosowane w złożonym leczeniu zaparć, zapalenia żołądka, zapalenia trzustki, zapalenia migdałków, zapalenia krtani, zapalenia oskrzeli, zapalenia oskrzeli, zapalenia płuc, niedokrwistości i wielu innych chorób. Nie mniej cenna agawa aplikacji zewnętrznych.

http://herbalpedia.ru/catalog/aloe-vera/

Publikacje Kwiatów Wieloletnich